Laos - Verslag 10
Door: Bart De Coster
Blijf op de hoogte en volg Bart
01 December 2002 | Laos, Vientiane
Jawel we leven nog.
Sorry dat het zo lang duurde, maar heb een paar dagen geen internet-mogelijkheden gehad, en in Vang Vieng was het vrij duur en zeer traag.(Na 10 minuten had ik de web-site nog niet eens kunnen openen, laat staan dat ik had kunnen inloggen!)
Nu is het hier in Vientiane goedkoop en vrij snel, dus neem ik ruim mijnen tijd.
Ik probeer misschien morgen nog even tijd te maken.
Even terug in de tijd.
Op Zaterdag 23 November (Meer dan een week geleden) dus na het internetten 's avonds naar een voorstelling geweest in het oude theater van het Koninklijk paleis. Voorstelling was zeer zeker de moeite, alleen spijtig dat we tijdens het mooiste gedeelte om de 1 of andere reden geen foto's mochten nemen.
Daarna nog samen met Michael,Kathryn & Geraldine gaan Dineren, nog wat zitten kaarten in ons Guest-House en gaan slapen.
De volgende ochtend van iedereen afscheid genomen, en dan te voet naar het busstation (+/-5KM).In het reisbureautje waar ik mijn ticket had gekocht hadden ze gezegd dat de bus zou vertrekken om 10.30.Ik kwam om 10.01 aan aan het busstation, en zag de bus nog net wegrijden, die dus al om 10.00 vertrok.
Moest ik tot 11.30 wachten om met een plaatselijke truck met banken mee te rijden.Ik vreesde weer als enige buitenlander op de bus te zitten, maar gelukkig kwamen er nog een 6-tal reizigers.Het was een helse rit, met harde bankjes, die na verloop van tijd echt zeer begonnen te doen, maar we hebben ons wel geamuseerd.Onderweg kennis gemaakt met Andrew (Canada) & Phil (UK).Toen we in Nong Khiaw aankwamen bleek iedereen direct met de boot verder naar het Noorden te willen, naar Muang Ngoi Neua, dus ben ik maar direct mee gegaan.
Bleek een zeer rustig gezellig dorpje te zijn, met slechts electriciteit tussen 18.00 en 22.00, ze hebben hier om de 150 m een generator staan, en dit nog maar sinds 1 of een half jaar.Schept wel een speciaal sfeertje.Dit is dus nog een redelijk puur dorpje, dat waarschijnlijk binnen een paar jaar zeer veel toeristen zal lokken.Een gezellig Guest-house gevonden met zicht op de Nam Ou-rivier.
Daar 2 nachten gebleven en met Phil & Andrew de buurt gaan verkennen, en wat grotten gaan zoeken.Was er zeer leuk, en ontspannen.De tijd genomen om van alles volop te genieten.Want na een tijdje begin je alles bijna als normaal te beschouwen, een avondwandeling langs de Mekong, een zalige Lao-Coffee in een berglandschap met zicht op de rivier, een prachtige zonsondergang, de steeds verbazende natuurlandschappen, en de zalige mensen van Laos.Zeer zeker aan te raden voor iedereen die wil reizen, en nog goedkoper dan Thailand.Neem dan best wel direct een visum voor 1 maand.(Het mijne is slechts voor 15 dagen)De tijd genomen om , in een hangmat gelegen, ook nog wat te lezen.Vandaag was het best wel koud hier in de bergen & heel de dag bewolkt.Eindelijk mijne fleece kunnen bovenhalen.(Heb ik hem toch niet voor niets meegesleurd, zoals mijn regenjas & Muskieten-net nog tot niets hebben gediend.)
En ja, ik had er maar niet moeten om roepen, de volgende morgen namen we de boot terug naar Nong Khiaw, en regende het de hele tijd, dus kon ik mijn regenjas goed gebruiken.Uiteindelijk was ik toch nog doorweekt na aankomst.Ik wilde eerst nog een paar dagen in Nong Khiaw blijven, maar omwille van het slechte weer besloot ik toch ook maar direct verder te gaan.
We wilden naar Phonsavan gaan.En nu de weg tussen Phonsavan en Route 13 terug veilig was, waren er 2 opties.Ofwel de vrij snelle en goedkopere weg terug naar Luang Prabang en dan naar Phonsavan via vrij goede weg, ofwel via slechte weg, geen directe lijn, verder de bergen in naar het Oosten.
We besloten voor het avontuur te kiezen, en voor de 2e optie te kiezen.Aan het busstationnetje aangekomen, 3 andere backpackers ontmoet die hetzelfde wilden doen.(Klaus, Duitsland & Ingrid en Trude, 2 zussen uit Noorwegen)
De truck zou ons tot aan het 1e dorpje brengen, en daar zouden we zeker een bus hebben die ons verder bracht.
Eerst nog een uur moeten wachten tot ze de reserve-band hadden gerepareerd.Eindelijk vertrokken.Na alweer een helse rit over zeer slechte weg, bleek er in het volgende dorp geen bus te zijn.Dus wilde onze bus-chauffeur ons tegen een extra betaling wel verder brengen naar Vieng thong.Er zat niets anders op dan op zijn voorstel in te gaan.( Na eerst nog wat van de prijs gepingeld te hebben)
Na een lange, koude, natte rit van nog eens 7 uur, over nog meer slechte bergwegen rond 20.00 a 21.00 aangekomen bij een Guest-House, nog eerst iets gaan eten, en dan gaan slapen.
De volgende morgen zou er om 6.00 een bus zijn die ons weer wat verder zou brengen, of misschien ook niet,...Niemand kon het met zekerheid zeggen.
Volgende morgen wel degelijk een bus gevonden die ons tot Nam Noen zou meenemen.Dwars door de bergen, af en toe boven 2000 meter, regelmatig in de wolken.(Temperatuur daalde tot 6 a 7 graden, dus voelde me hier goed thuis, en moest aan ons Belgenlandje denken)
Uiteindelijk aangekomen in Nam Noen, en direct bus genomen naar Phonsavan, waar we uiteindelijk goed zijn aangekomen rond 14.00.
Daar een zeer goed Guest-House gevonden, met Warm water, zachte matrassen, en zelfs een dons.Het was een avontuur op zichzelf geweest om er te geraken, maar het was dan toch gelukt.
De volgende morgen gingen we naar de "Plain of Jars", daarvoor waren we eigenlijk naar Phonsavan gekomen.
Dis is een veld waar een deel reusachtige stenen kruiken liggen, waarvan niemand weet waar ze vandaan komen, en voor wat ze gediend hebben.Het plaatselijke Stonehenghe.
Was wel leuk, maar niet indrukwekkend.
Daarna zouden we voor een prijsje een lift krijgen, achter in een moderne truck, naar Vang Vieng met iemand die toch naar ginder reed voor een bepaald project.
Toen we daar aankwamen bleek dat de tussenpersoon beide partijen had beetgenomen, en dat er dus niets van waar was.Konden we niet echt mee lachen.Tussenpersoon was natuurlijk al lang verdwenen.Aan het busstation dan maar wat voetbal en tafeltennis gespeeld in afwachting van de lijnbus.Uiteindelijk samen met Klaus aangekomen rond 00.15, de rest reed door naar Vientiane.
Volgende morgen (Vrijdag 29 November) bij de verkenning van het dorpje zowat iedereen tegen het lijf gelopen die ik al in Thailand en Laos had ontmoet, was echt geweldig.
Daarna weer eerst de plaatselijke markt afgeschuimd.
En 's namiddags eens lekker niets gedaan, iets waar ik normaal gezien niet zo goed in ben.
Ben op een eilandje gaan zitten in de plaatselijke rivier (Nam Song), beetje in een hangmat gelegen, beetje liggen zonnen, en mijn boek uitgelezen, dat ik nu ergens moet proberen te ruilen.
Nog genoten van de zonsondergang, en dan in het teruglopen naar de Guest-House voorbij een plaatselijke volleybal-match gelopen, even blijven kijken natuurlijk, & na de wedstrijd zelf nog een paar balletjes geslagen met de plaatselijke ploeg.
(Ja, Patrick ik bereid me al voor op den terugronde van de competitie)
Na een verfrissende douche samen met Klaus & Matt (Australie) diner genomen, en daarna 1 van de eerste keren echt op café geweest, zelf niet zo laat gemaakt.Terug aan ons Guest-House, waar we een leuke Bungalow voor ons 2-en hebben, nog wat naar de sterren zitten kijken, en mijn dagboeken bijgewerkt.
De volgende dag hadden we een kajak-trip geboekt met alles erop en eraan.Eerst ontbijt (Incl.), daarna met een busje een 25km naar het Noorden gereden.Daar vertrokken met kajakken, na een uurtje gestopt aan een grot waar we met binnen-banden van een tractor in konden drijven tot een zeker punt.Van daaruit met een kaars een beetje aan speleologie gedaan, en door de modder zitten kruipen, en daarna een BBQ-lunch gekregen.
Dan nog een paar uur verder peddelen, en onderweg gestopt om van een wand van 6 a 7 meter in het water te springen.
En dan verder tot we terug in Vang Vieng waren.
's Avonds met heel onze groep terug afgesproken in de bar, en daarna nog ergens anders iets gaan drinken.
En dan vanmorgen samen met Matt de bus genomen naar Vientiane (Hoofdstad), waar ik nu dus zit.Klaus ging terug naar Thailand.
Straks samen met Matt en een vriend van hem, die hier een week in Vientiane moest blijven ter observatie wegens ziekte, afgesproken om te gaan dineren.Morgen probeer ik mijn visa enkele dagen te verlengen, anders moet ik de 5e het land uit zijn. En het zuiden is nog veelbelovend.Morgen neem ik waarschijnlijk de bus (16 uur) naar het zuiden.
Dus het kan zijn dat ik weer een tijdje niet kan mailen, ik doe mijn best in Phnom Penh.Anders is het voor Bangkok of ergens anders.
Heb ondertussen ook bericht gehad van Gert-Jan (Zie begin van de reis in Bangkok), hij zit nog steeds op een eiland Ko Chang.
Dus ga ik proberen om daar nog langs te gaan tussen 12 en 15 december.
En heb ondertussen ook mail gekregen van 2 dorpsgenoten ( Frank Geets & Henk Raveel, voor diegenen die hen kennen!)Zij zitten nu ook in Laos, maar zitten nu pas in Luang Prabang, dus zal hen waarschijnlijk niet meer zien.
Morgen probeer ik nog wat tijd te maken voor alle persoonlijke mails,of misschien straks nog na het diner.
Genietende groetjes,...
Ikke
Sorry dat het zo lang duurde, maar heb een paar dagen geen internet-mogelijkheden gehad, en in Vang Vieng was het vrij duur en zeer traag.(Na 10 minuten had ik de web-site nog niet eens kunnen openen, laat staan dat ik had kunnen inloggen!)
Nu is het hier in Vientiane goedkoop en vrij snel, dus neem ik ruim mijnen tijd.
Ik probeer misschien morgen nog even tijd te maken.
Even terug in de tijd.
Op Zaterdag 23 November (Meer dan een week geleden) dus na het internetten 's avonds naar een voorstelling geweest in het oude theater van het Koninklijk paleis. Voorstelling was zeer zeker de moeite, alleen spijtig dat we tijdens het mooiste gedeelte om de 1 of andere reden geen foto's mochten nemen.
Daarna nog samen met Michael,Kathryn & Geraldine gaan Dineren, nog wat zitten kaarten in ons Guest-House en gaan slapen.
De volgende ochtend van iedereen afscheid genomen, en dan te voet naar het busstation (+/-5KM).In het reisbureautje waar ik mijn ticket had gekocht hadden ze gezegd dat de bus zou vertrekken om 10.30.Ik kwam om 10.01 aan aan het busstation, en zag de bus nog net wegrijden, die dus al om 10.00 vertrok.
Moest ik tot 11.30 wachten om met een plaatselijke truck met banken mee te rijden.Ik vreesde weer als enige buitenlander op de bus te zitten, maar gelukkig kwamen er nog een 6-tal reizigers.Het was een helse rit, met harde bankjes, die na verloop van tijd echt zeer begonnen te doen, maar we hebben ons wel geamuseerd.Onderweg kennis gemaakt met Andrew (Canada) & Phil (UK).Toen we in Nong Khiaw aankwamen bleek iedereen direct met de boot verder naar het Noorden te willen, naar Muang Ngoi Neua, dus ben ik maar direct mee gegaan.
Bleek een zeer rustig gezellig dorpje te zijn, met slechts electriciteit tussen 18.00 en 22.00, ze hebben hier om de 150 m een generator staan, en dit nog maar sinds 1 of een half jaar.Schept wel een speciaal sfeertje.Dit is dus nog een redelijk puur dorpje, dat waarschijnlijk binnen een paar jaar zeer veel toeristen zal lokken.Een gezellig Guest-house gevonden met zicht op de Nam Ou-rivier.
Daar 2 nachten gebleven en met Phil & Andrew de buurt gaan verkennen, en wat grotten gaan zoeken.Was er zeer leuk, en ontspannen.De tijd genomen om van alles volop te genieten.Want na een tijdje begin je alles bijna als normaal te beschouwen, een avondwandeling langs de Mekong, een zalige Lao-Coffee in een berglandschap met zicht op de rivier, een prachtige zonsondergang, de steeds verbazende natuurlandschappen, en de zalige mensen van Laos.Zeer zeker aan te raden voor iedereen die wil reizen, en nog goedkoper dan Thailand.Neem dan best wel direct een visum voor 1 maand.(Het mijne is slechts voor 15 dagen)De tijd genomen om , in een hangmat gelegen, ook nog wat te lezen.Vandaag was het best wel koud hier in de bergen & heel de dag bewolkt.Eindelijk mijne fleece kunnen bovenhalen.(Heb ik hem toch niet voor niets meegesleurd, zoals mijn regenjas & Muskieten-net nog tot niets hebben gediend.)
En ja, ik had er maar niet moeten om roepen, de volgende morgen namen we de boot terug naar Nong Khiaw, en regende het de hele tijd, dus kon ik mijn regenjas goed gebruiken.Uiteindelijk was ik toch nog doorweekt na aankomst.Ik wilde eerst nog een paar dagen in Nong Khiaw blijven, maar omwille van het slechte weer besloot ik toch ook maar direct verder te gaan.
We wilden naar Phonsavan gaan.En nu de weg tussen Phonsavan en Route 13 terug veilig was, waren er 2 opties.Ofwel de vrij snelle en goedkopere weg terug naar Luang Prabang en dan naar Phonsavan via vrij goede weg, ofwel via slechte weg, geen directe lijn, verder de bergen in naar het Oosten.
We besloten voor het avontuur te kiezen, en voor de 2e optie te kiezen.Aan het busstationnetje aangekomen, 3 andere backpackers ontmoet die hetzelfde wilden doen.(Klaus, Duitsland & Ingrid en Trude, 2 zussen uit Noorwegen)
De truck zou ons tot aan het 1e dorpje brengen, en daar zouden we zeker een bus hebben die ons verder bracht.
Eerst nog een uur moeten wachten tot ze de reserve-band hadden gerepareerd.Eindelijk vertrokken.Na alweer een helse rit over zeer slechte weg, bleek er in het volgende dorp geen bus te zijn.Dus wilde onze bus-chauffeur ons tegen een extra betaling wel verder brengen naar Vieng thong.Er zat niets anders op dan op zijn voorstel in te gaan.( Na eerst nog wat van de prijs gepingeld te hebben)
Na een lange, koude, natte rit van nog eens 7 uur, over nog meer slechte bergwegen rond 20.00 a 21.00 aangekomen bij een Guest-House, nog eerst iets gaan eten, en dan gaan slapen.
De volgende morgen zou er om 6.00 een bus zijn die ons weer wat verder zou brengen, of misschien ook niet,...Niemand kon het met zekerheid zeggen.
Volgende morgen wel degelijk een bus gevonden die ons tot Nam Noen zou meenemen.Dwars door de bergen, af en toe boven 2000 meter, regelmatig in de wolken.(Temperatuur daalde tot 6 a 7 graden, dus voelde me hier goed thuis, en moest aan ons Belgenlandje denken)
Uiteindelijk aangekomen in Nam Noen, en direct bus genomen naar Phonsavan, waar we uiteindelijk goed zijn aangekomen rond 14.00.
Daar een zeer goed Guest-House gevonden, met Warm water, zachte matrassen, en zelfs een dons.Het was een avontuur op zichzelf geweest om er te geraken, maar het was dan toch gelukt.
De volgende morgen gingen we naar de "Plain of Jars", daarvoor waren we eigenlijk naar Phonsavan gekomen.
Dis is een veld waar een deel reusachtige stenen kruiken liggen, waarvan niemand weet waar ze vandaan komen, en voor wat ze gediend hebben.Het plaatselijke Stonehenghe.
Was wel leuk, maar niet indrukwekkend.
Daarna zouden we voor een prijsje een lift krijgen, achter in een moderne truck, naar Vang Vieng met iemand die toch naar ginder reed voor een bepaald project.
Toen we daar aankwamen bleek dat de tussenpersoon beide partijen had beetgenomen, en dat er dus niets van waar was.Konden we niet echt mee lachen.Tussenpersoon was natuurlijk al lang verdwenen.Aan het busstation dan maar wat voetbal en tafeltennis gespeeld in afwachting van de lijnbus.Uiteindelijk samen met Klaus aangekomen rond 00.15, de rest reed door naar Vientiane.
Volgende morgen (Vrijdag 29 November) bij de verkenning van het dorpje zowat iedereen tegen het lijf gelopen die ik al in Thailand en Laos had ontmoet, was echt geweldig.
Daarna weer eerst de plaatselijke markt afgeschuimd.
En 's namiddags eens lekker niets gedaan, iets waar ik normaal gezien niet zo goed in ben.
Ben op een eilandje gaan zitten in de plaatselijke rivier (Nam Song), beetje in een hangmat gelegen, beetje liggen zonnen, en mijn boek uitgelezen, dat ik nu ergens moet proberen te ruilen.
Nog genoten van de zonsondergang, en dan in het teruglopen naar de Guest-House voorbij een plaatselijke volleybal-match gelopen, even blijven kijken natuurlijk, & na de wedstrijd zelf nog een paar balletjes geslagen met de plaatselijke ploeg.
(Ja, Patrick ik bereid me al voor op den terugronde van de competitie)
Na een verfrissende douche samen met Klaus & Matt (Australie) diner genomen, en daarna 1 van de eerste keren echt op café geweest, zelf niet zo laat gemaakt.Terug aan ons Guest-House, waar we een leuke Bungalow voor ons 2-en hebben, nog wat naar de sterren zitten kijken, en mijn dagboeken bijgewerkt.
De volgende dag hadden we een kajak-trip geboekt met alles erop en eraan.Eerst ontbijt (Incl.), daarna met een busje een 25km naar het Noorden gereden.Daar vertrokken met kajakken, na een uurtje gestopt aan een grot waar we met binnen-banden van een tractor in konden drijven tot een zeker punt.Van daaruit met een kaars een beetje aan speleologie gedaan, en door de modder zitten kruipen, en daarna een BBQ-lunch gekregen.
Dan nog een paar uur verder peddelen, en onderweg gestopt om van een wand van 6 a 7 meter in het water te springen.
En dan verder tot we terug in Vang Vieng waren.
's Avonds met heel onze groep terug afgesproken in de bar, en daarna nog ergens anders iets gaan drinken.
En dan vanmorgen samen met Matt de bus genomen naar Vientiane (Hoofdstad), waar ik nu dus zit.Klaus ging terug naar Thailand.
Straks samen met Matt en een vriend van hem, die hier een week in Vientiane moest blijven ter observatie wegens ziekte, afgesproken om te gaan dineren.Morgen probeer ik mijn visa enkele dagen te verlengen, anders moet ik de 5e het land uit zijn. En het zuiden is nog veelbelovend.Morgen neem ik waarschijnlijk de bus (16 uur) naar het zuiden.
Dus het kan zijn dat ik weer een tijdje niet kan mailen, ik doe mijn best in Phnom Penh.Anders is het voor Bangkok of ergens anders.
Heb ondertussen ook bericht gehad van Gert-Jan (Zie begin van de reis in Bangkok), hij zit nog steeds op een eiland Ko Chang.
Dus ga ik proberen om daar nog langs te gaan tussen 12 en 15 december.
En heb ondertussen ook mail gekregen van 2 dorpsgenoten ( Frank Geets & Henk Raveel, voor diegenen die hen kennen!)Zij zitten nu ook in Laos, maar zitten nu pas in Luang Prabang, dus zal hen waarschijnlijk niet meer zien.
Morgen probeer ik nog wat tijd te maken voor alle persoonlijke mails,of misschien straks nog na het diner.
Genietende groetjes,...
Ikke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
