Halifax (Offshore) - Verslag 3
Door: Ikke
Blijf op de hoogte en volg Bart
05 April 2009 | Canada, Halifax
Hey Vriendjes,
Hier zijn we dan met ons 3e verslagje.
Op dit ogenblik liggen we weer in de haven van Halifax, wegens het slechte weer op zee.
Zal eerst chronologisch vertellen wat er gebeurd is de afgelopen week, en daarna zal ik wat meer concreets vertellen over het werk, en dergelijke meer.
Nadat ik het vorige verslag online had gezet, zijn we die namiddag buiten wat gaan werken op dek. Gedurende 2,5 uur bij een temperatuur van ongeveer 2 graden. Ondertussen waaide er een blizzard, en tussen de regen door zat er wat stuif-hagel (Wat serieus zeer deed aan het aangezicht).
Je kan het je dus wel voorstellen dat we redelijk verkleumd waren daarna.
Maar het blijft nog steeds leuker dan werken bij meer dan 50 graden in het Midden-Oosten. Tegen de koude kan je jezelf nog wat kleden, tegen de hitte kan je weinig doen.
Tegen de avond (Van de 31e Maart) aan zijn we dan weer uitgevaren.
Eigenlijk net iets te vroeg, waardoor de zee eigenlijk nog vrij ruw was.
Het internet werkte ook nog steeds.
Dan hebben we enkele dagen vrij goed kunnen werken.
Alleen zijn we op een gegeven moment een hoop drijf-ijs tegen gekomen.
Heel ruw geschat waren het 3 grote groepen drijvende ijs-plakken van telkens ongeveer 500 meter bij 500 meter. Het begint hier ook stilletjes aan lente te worden, en dan begint het ijs meer noordelijk te smelten, en komt het meer naar het zuiden. Nu moet je weten dat rond deze tijd, zo’n 97 jaar geleden (14 April 1912 om precies te zijn) de Titanic hier is vergaan op weg naar New York. De toenmalige reddingsacties werden gecoördineerd vanuit Halifax.
En hier kan je dan ook een kerkhof vinden met een hoop van de slachtoffers.
Hoop dat ik ergens wat tijd vrij kan krijgen, dan probeer ik dat kerkhof eens te gaan bezoeken. De graven zouden in de vorm van een boot liggen.
Meer hierover hopelijk later.
En op zich is dat ijs niet zo’n groot probleem, aangezien de Manta vroeger een ijs-breker was. Maar met een ROV aan boord van zo’n 4 Miljoen, neem je toch liever geen risico’s. De ROV (Remoted Operated Vehicle) is het toestel waar onze meet-apparatuur opstaat, en nog veel meer.
Daarmee wordt er, d.m.v. 3 camera’s, ook alles op video opgenomen.
Echt wel een mooie brok technologie. Ik probeer later nog een foto ervan bij dit verslag te zetten.
Na enkele dagen goed doorwerken, was er weer slechter weer op komst (Nacht van 3 op 4 april).
We zijn tot zo lang mogelijk blijven doorwerken… (Misschien iets te lang?)
Maar daardoor zijn we dus in zeer slecht weer naar binnen moeten varen.
Ik kan je verzekeren, zo’n tochtje van ongeveer 12 uur, in zeer slecht weer, is niet ideaal om te slapen.
Heb die nacht slechts 1 uurtje kunnen slapen.
De roll (Zijwaartse kantelbeweging) van het schip was op een gegeven moment meer dan 23 graden. En aangezien ik dwars-scheeps lig, en vrij hoog in het schip, had ik steeds het gevoel dat ik de ene keer op mijn hoofd stond, en de andere keer gewoon op mijn voeten tegen het achtereind van het bed, ipv gewoon plat in mijn bed te liggen.
Even tussendoor vertellen dat de brug en ons kantoortje op de 6e verdieping is, mijn slaap-cabine op de 5e. Op de 3e is de galley (Keuken op een schip), en de Mess-room (Eetzaal op een schip). 2e verdieping zijn de voorraadkamers, en op de 1e motoren, en ballast-tanks.
Is op zich goed dat we van in ons kantoor 3 verdiepingen naar beneden doen om te gaan eten, want dat is zowat de enige beweging die we hier krijgen.
Aangezien er zo veel verschillende shiften zijn, zijn er 4 keer per dag warme maaltijden voorzien. Ik probeer me te beperken tot wat cornflakes ’s morgens (voor mij rond 11.30), een warme maaltijd ’s middags (voor mij rond 17.30) en 2 pannenkoekjes ’s avonds (rond 23.30), want een uurtje later ga ik toch slapen.
Gisteren-namiddag zijn we dus, na die helse vaart, weer aangekomen in de haven van Halifax. Daar aangekomen bleek dat door het slechte weer er ergens in de communicatie-satelliet iets was afgebroken dat ervoor zorgt dat de schotel steeds op de juiste plaats in de ruimte is gericht. Dus nu hebben we weer geen internet. Al bij al, hebben we toch 4 dagen internet gehad. Gelukkig blijkt dit niet de normale gang van zaken te zijn, en is er normaal gezien wel altijd internet aan boord. (Al is het dan geen breedband J )
Bij aankomst in haven zijn er ook enkele duikers beneden gaan kijken. En dan bleken er beneden nog wel enkele ernstige problemen te zijn o.a. aan de thrusters, en de scottel. Dit zijn een soort van waterpompen die ervoor zorgen dat het schip exact op 1 plaats kan blijven liggen, zonder anker, enkel via gps.
Nu is het even afwachten om te zien hoe ernstig dit probleem is, want dan zou het kunnen dat we even hier het droogdok in moeten voor herstellingen.
En de voorspellingen geven nog slecht weer voor de komende dagen, dus kan dat even ondertussen gebeuren.
Ruw geschat hebben we op zich nog slechts 4 a 5 dagen werk te doen.
Maar het zal dus afhangen van het weer, en de eventuele dokking wanneer ik weer naar huis kom.
Nog even wat concrete info over het project zelf, en mijn taak.
Zo’n 172 kilometer uit de kust, moet er een productie-platform komen voor de ontginning van Aardgas. En wij moeten zorgen dat er een 22-Inch –pijpleiding (= 56 cm) komt, van dat platform naar de kust. Nu moeten wij eerst de uitgestippelde route surveyen om te zien of er niet te veel rotsen of andere obstakels in de weg liggen. De hele route moet gebeuren met een Low-fly. Dat wil zeggen dat de ROV zo’n anderhalve meter boven de bodem zweeft. Zodanig dat we visueel kunnen zien of alles er goed uitziet. En tegelijkertijd krijgen wij gedetailleerde computer-data binnen via onze Multi-Beam-echosounders die op de ROV zijn gemonteerd. Verder moeten wij sommige stukken ook een High-fly doen. Dan vliegt de ROV iets meer dan 5 meter boven de route, en krijgen we geen vidoe-beelden, maar enkel onze computerbeelden. Deze high-fly is om te kijken of er iets verder buiten de route ook geen obstakels zijn, maar dit is dus iets minder gedetailleerd.
Nu bestaat mijn taak er in om te zien dat alle data goed blijft binnen komen, en eventueel de instellingen wat aan te passen, en een log-boek bij te houden wat er allemaal gebeurd. En tegelijk zijn we verantwoordelijk voor de positionering van de ROV en het schip via de gps.
Dus, kort samengevat, zit ik gedurende 12 uur op wat computer-schermen te turen. Ik probeer hiervan nog wat foto’s erbij te zetten.
Dit allemaal doen we online, wat dus wil zeggen dat mijn functie-omschrijving Online-Surveyor is. En de data die wij verzamelen worden dan off-line door de data-processor oftewel Off-line surveyor verwerkt.
Hopelijk was deze uitleg niet te technisch, en kunnen jullie je er iets bij voorstellen…
Ik hou jullie verder wel op de hoogte van verdere ontwikkelingen hier aan boord…
(Gelukkig is er op zo’n 500 meter van onze ligplaats een gebouwtje waar we op internet kunnen. En hier in Halifax heb ik ook weer even gsm-bereik, wat ook altijd leuk is…)
Kijk al uit naar de terrasjes en BBQ’s…
Ikke
Hier zijn we dan met ons 3e verslagje.
Op dit ogenblik liggen we weer in de haven van Halifax, wegens het slechte weer op zee.
Zal eerst chronologisch vertellen wat er gebeurd is de afgelopen week, en daarna zal ik wat meer concreets vertellen over het werk, en dergelijke meer.
Nadat ik het vorige verslag online had gezet, zijn we die namiddag buiten wat gaan werken op dek. Gedurende 2,5 uur bij een temperatuur van ongeveer 2 graden. Ondertussen waaide er een blizzard, en tussen de regen door zat er wat stuif-hagel (Wat serieus zeer deed aan het aangezicht).
Je kan het je dus wel voorstellen dat we redelijk verkleumd waren daarna.
Maar het blijft nog steeds leuker dan werken bij meer dan 50 graden in het Midden-Oosten. Tegen de koude kan je jezelf nog wat kleden, tegen de hitte kan je weinig doen.
Tegen de avond (Van de 31e Maart) aan zijn we dan weer uitgevaren.
Eigenlijk net iets te vroeg, waardoor de zee eigenlijk nog vrij ruw was.
Het internet werkte ook nog steeds.
Dan hebben we enkele dagen vrij goed kunnen werken.
Alleen zijn we op een gegeven moment een hoop drijf-ijs tegen gekomen.
Heel ruw geschat waren het 3 grote groepen drijvende ijs-plakken van telkens ongeveer 500 meter bij 500 meter. Het begint hier ook stilletjes aan lente te worden, en dan begint het ijs meer noordelijk te smelten, en komt het meer naar het zuiden. Nu moet je weten dat rond deze tijd, zo’n 97 jaar geleden (14 April 1912 om precies te zijn) de Titanic hier is vergaan op weg naar New York. De toenmalige reddingsacties werden gecoördineerd vanuit Halifax.
En hier kan je dan ook een kerkhof vinden met een hoop van de slachtoffers.
Hoop dat ik ergens wat tijd vrij kan krijgen, dan probeer ik dat kerkhof eens te gaan bezoeken. De graven zouden in de vorm van een boot liggen.
Meer hierover hopelijk later.
En op zich is dat ijs niet zo’n groot probleem, aangezien de Manta vroeger een ijs-breker was. Maar met een ROV aan boord van zo’n 4 Miljoen, neem je toch liever geen risico’s. De ROV (Remoted Operated Vehicle) is het toestel waar onze meet-apparatuur opstaat, en nog veel meer.
Daarmee wordt er, d.m.v. 3 camera’s, ook alles op video opgenomen.
Echt wel een mooie brok technologie. Ik probeer later nog een foto ervan bij dit verslag te zetten.
Na enkele dagen goed doorwerken, was er weer slechter weer op komst (Nacht van 3 op 4 april).
We zijn tot zo lang mogelijk blijven doorwerken… (Misschien iets te lang?)
Maar daardoor zijn we dus in zeer slecht weer naar binnen moeten varen.
Ik kan je verzekeren, zo’n tochtje van ongeveer 12 uur, in zeer slecht weer, is niet ideaal om te slapen.
Heb die nacht slechts 1 uurtje kunnen slapen.
De roll (Zijwaartse kantelbeweging) van het schip was op een gegeven moment meer dan 23 graden. En aangezien ik dwars-scheeps lig, en vrij hoog in het schip, had ik steeds het gevoel dat ik de ene keer op mijn hoofd stond, en de andere keer gewoon op mijn voeten tegen het achtereind van het bed, ipv gewoon plat in mijn bed te liggen.
Even tussendoor vertellen dat de brug en ons kantoortje op de 6e verdieping is, mijn slaap-cabine op de 5e. Op de 3e is de galley (Keuken op een schip), en de Mess-room (Eetzaal op een schip). 2e verdieping zijn de voorraadkamers, en op de 1e motoren, en ballast-tanks.
Is op zich goed dat we van in ons kantoor 3 verdiepingen naar beneden doen om te gaan eten, want dat is zowat de enige beweging die we hier krijgen.
Aangezien er zo veel verschillende shiften zijn, zijn er 4 keer per dag warme maaltijden voorzien. Ik probeer me te beperken tot wat cornflakes ’s morgens (voor mij rond 11.30), een warme maaltijd ’s middags (voor mij rond 17.30) en 2 pannenkoekjes ’s avonds (rond 23.30), want een uurtje later ga ik toch slapen.
Gisteren-namiddag zijn we dus, na die helse vaart, weer aangekomen in de haven van Halifax. Daar aangekomen bleek dat door het slechte weer er ergens in de communicatie-satelliet iets was afgebroken dat ervoor zorgt dat de schotel steeds op de juiste plaats in de ruimte is gericht. Dus nu hebben we weer geen internet. Al bij al, hebben we toch 4 dagen internet gehad. Gelukkig blijkt dit niet de normale gang van zaken te zijn, en is er normaal gezien wel altijd internet aan boord. (Al is het dan geen breedband J )
Bij aankomst in haven zijn er ook enkele duikers beneden gaan kijken. En dan bleken er beneden nog wel enkele ernstige problemen te zijn o.a. aan de thrusters, en de scottel. Dit zijn een soort van waterpompen die ervoor zorgen dat het schip exact op 1 plaats kan blijven liggen, zonder anker, enkel via gps.
Nu is het even afwachten om te zien hoe ernstig dit probleem is, want dan zou het kunnen dat we even hier het droogdok in moeten voor herstellingen.
En de voorspellingen geven nog slecht weer voor de komende dagen, dus kan dat even ondertussen gebeuren.
Ruw geschat hebben we op zich nog slechts 4 a 5 dagen werk te doen.
Maar het zal dus afhangen van het weer, en de eventuele dokking wanneer ik weer naar huis kom.
Nog even wat concrete info over het project zelf, en mijn taak.
Zo’n 172 kilometer uit de kust, moet er een productie-platform komen voor de ontginning van Aardgas. En wij moeten zorgen dat er een 22-Inch –pijpleiding (= 56 cm) komt, van dat platform naar de kust. Nu moeten wij eerst de uitgestippelde route surveyen om te zien of er niet te veel rotsen of andere obstakels in de weg liggen. De hele route moet gebeuren met een Low-fly. Dat wil zeggen dat de ROV zo’n anderhalve meter boven de bodem zweeft. Zodanig dat we visueel kunnen zien of alles er goed uitziet. En tegelijkertijd krijgen wij gedetailleerde computer-data binnen via onze Multi-Beam-echosounders die op de ROV zijn gemonteerd. Verder moeten wij sommige stukken ook een High-fly doen. Dan vliegt de ROV iets meer dan 5 meter boven de route, en krijgen we geen vidoe-beelden, maar enkel onze computerbeelden. Deze high-fly is om te kijken of er iets verder buiten de route ook geen obstakels zijn, maar dit is dus iets minder gedetailleerd.
Nu bestaat mijn taak er in om te zien dat alle data goed blijft binnen komen, en eventueel de instellingen wat aan te passen, en een log-boek bij te houden wat er allemaal gebeurd. En tegelijk zijn we verantwoordelijk voor de positionering van de ROV en het schip via de gps.
Dus, kort samengevat, zit ik gedurende 12 uur op wat computer-schermen te turen. Ik probeer hiervan nog wat foto’s erbij te zetten.
Dit allemaal doen we online, wat dus wil zeggen dat mijn functie-omschrijving Online-Surveyor is. En de data die wij verzamelen worden dan off-line door de data-processor oftewel Off-line surveyor verwerkt.
Hopelijk was deze uitleg niet te technisch, en kunnen jullie je er iets bij voorstellen…
Ik hou jullie verder wel op de hoogte van verdere ontwikkelingen hier aan boord…
(Gelukkig is er op zo’n 500 meter van onze ligplaats een gebouwtje waar we op internet kunnen. En hier in Halifax heb ik ook weer even gsm-bereik, wat ook altijd leuk is…)
Kijk al uit naar de terrasjes en BBQ’s…
Ikke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
