Cambodja - Verslag 11
Door: Bart De Coster
Blijf op de hoogte en volg Bart
06 December 2002 | Cambodja, Phnom-Penh
Dit wordt waarschijnlijk maar een kort verslag, want heb eigenlijk niet zo veel zin om een verslag te schrijven.
Hier volgt een niet zo leuk verslag om te schrijven, maar waarschijnlijk hoort het gewoon bij het reizen :
"Bestolen worden!"
Even terug.
Op 2 december eerst in de voormiddag nieuw leesvoer gaan halen:'De Walvisbaai van Stuart Harrison, en Misery van Stephen King ,dan om 14.00 nam ik dus de bus vanuit Vientiane naar Pakse, ze hadden me eerst gezegd dat de bus er 16 uur zou over doen, daarna zeiden ze 15 uur, en uiteindelijk was ik al om 3.30 in het Noordelijk bus-station van Pakse.En uiteindelijk viel die lange busrit nog best mee,wel weer als enigste buitenlander op de bus, maar dat was ik al gewoon, heb veel gelezen.
In het noordelijk bus-station aangekomen moest ik dan wachten tot 5.30 om een andere bus te nemen naar het zuidelijk bus-station.En daar moesten we dan wachten tot 8.00 om door te rijden naar de 4000 eilanden.(Si Phan Don, dit zijn zeer vele kleine en grote eilanden in de Mekong.)
Ben bijna de hele tijd gewoon in de bus blijven zitten, met mijn grote rugzak naast mij op de zetel, en mijn kleine ervoor op de grond.Rond 7.15 ben ik even uitgestapt om een plasje te gaan maken, en toen ik 30 seconden later terugkwam bleek mijn kleine rugzak te zijn gestolen.En niemand op de bus had iets gemerkt.
Even in een kleine paniek geslagen, maar had zeer weinig geslapen, en gegeten, dus bijna flauwgevallen van de emotie (Of zijn dit dan toch bijwerkingen van de Lariam?)
Even gaan zitten, en gevraagd om de politie te bellen, maar er sprak weer niemand Engels, uiteindelijk begrepen ze het toch, en zijn enkele hulpvaardige mensen met mij tot aan het kantoor gereden, en zou de bus zeker op mij wachten.
Op het kantoor toch 1 agent gevonden die wat Engels sprak,2 uur en vele verklaringen later, konden we dan onze reis verder zetten naar het zuiden.
Wat was ik allemaal kwijt?
- Mijn zeer goede fototoestel
- Mijn persoonlijk dagboek, met ook alle adressen in van mensen die ik tot nu toe ontmoet had
- Mijn dagboek dat ik van Ste had gekregen.(Hier voel ik me nog steeds slecht om, dat mis ik echt wel het meeste = onvervangbaar)
- Wat kleinere spullen (Vulpen, Lonely Planet van Cambodia (Sorry Yorick),Zonne-pet, muggenmelk, after-bite, De Walvisbaai (Was gelukkig toch al uit!),...
- En alle adressen van de mensen waar ik een kaartje naar moest sturen.
(Moeder & Vader kunnen jullie proberen die van jullie terug te verzamelen en steek ze dan maar bij in de zak die nog komt, of zend ze per mail door, Duffy kan jij uw adres, van den Blokke en van Stef & Isabel doorsturen?)
Voelde me echt wel zeer slecht, kwaad, teleurgesteld, stom,...
En na het politie-kantoor kon ik de mensen niet langer laten wachten, dus kon niemand even bellen of mailen.
Dus dan aangekomen in Ban Nakkasang, om de overzet te nemen naar Don Deth, 1 van de kleinere gezellige eilandjes.
In de boot kennis gemaakt met Gabi (Duitsland), en Dani (Austria), zij wisten al een plaats om te logeren.
Bij een gast met 3 bungalows aan het water, dus besloot ik de 3e te nemen.
Heb samen met hen dan het eiland verkend.En dan kon ik mijn verhaal wat kwijt aan hen, want op het eiland was geen telefoon, en zeker geen internet, dus kon ik nog niets kwijt aan het thuisfront.
De volgende dag zijn we voor zonsopgang opgestaan (5.00), en dan met een bootje naar de zeer zeldzame Irrawady-dolfijnen gaan kijken.(Er leven er nog maar een paar 100 van)
Daarna naar een imposante waterval van de Mekong gaan zien, en weer een klein beetje verbrand geweest.
De dag erna weer zeer vroeg opgestaan, ging ik richting Cambodia, en zij gingen naar Champasak.(Daar is een pre-angkor-complex dat ik uiteindelijk besloot over te slaan, omdat ik mijn visa dan toch niet kon verlengen, en ik toch naar Angkor ga.
Samen met Tristan (USA) de trip gemaakt naar de grens, nadat onze truck in panne was gevallen, de reis verder gezet, achter op de moto.
En dan als eerste mensen die dag de grens over.
(Per dag slechts 6 a 8 mensen die deze overgang nemen.)
Daar moesten we dan een zeer dure speedboat nemen naar Cambodia, dus besloten we wat te wachten op meer volk om de boot te delen.
Uiteindelijk nog 2 meisjes uit Duitsland komen opdagen.(Anne, & Katie)
Na een uur op de veel te dure speedboat (Elk 11 US Dollar), aangekomen in Stung Treng.
Waar helemaal niets te beleven viel, slechts 1 keer per dag 's morgens vroeg 1 boot naar Phnom Penh voor 20 US.
Uiteindelijk gasten gevonden die ons 4-en met hun wagen voor 110 US tot Phnom Penh wilden brengen.
Ze hadden gezegd dat we daar rond 21.00 gingen aankomen, maar dat hadden we verkeerd begrepen, het was 9.00.
Uiteindelijk na een helse rit van ongeveer 360 km over slechtere wegen dan waar dan ook in België aangekomen in Kompong Cham, daar de auto laten herstellen, en kuisen, en dan via goede weg tot in Phnom Penh, waar we rond 10.00 zijn aangekomen.
Je moet wel nog weten dat ze met z'n 2-en op de bestuurders-stoel zaten, en afwisselden met rijden, en dat de deur van de bestuurder helemaal niet goed sloot, en dus regelmatig open vloog.
Was weer een hele belevenis.
Onderweg onweer, en aangedampte ramen, 1 raam dat niet meer dicht ging, en dus alle regen binnen liet,...
Direct een gezellig Guest-House gevonden aan het meer.
Vandaag de stad wat bezocht.(Killing Fields van het Rode Khmer-regime van Pol Pot, en het bijhorende museum van deze gruweldaden in het centrum,...)
Ondertussen ook nog wat rond gaan zien voor een nieuwe camera, maar dan moest er nog geld doorgesluisd worden naar hier, want ik kan hier zelf geen geld afhalen.Uiteindelijk een oplossing gevonden, en de camera komt waarschijnlijk mee vanuit België.
Daarna nog naar de Russische markt geweest.Geld uitgeven doet me altijd eer wat beter voelen na een slechte ervaring.
- 18 CD's voor 25 US
- Een zeer grote nieuwe trek-rugzak van The North Face (Nep)
voor 14 US
- Een paarse hangmat voor 3 US
- En enkele wegwerp-camera's om de volgende 10 dagen te overbruggen.(Wel jammer voor Angkor, waar ik morgenvroeg naartoe trek.)
Na het Blitz-bezoek aan Cambodia dan terug naar Thailand.
Waarschijnlijk naar een eiland Ko Chang.(Gert-Jan opzoeken)
En misschien proberen even al langs het jamboree-terrein te gaan,dat ligt toch op de weg naar het eiland.
En dan probeer ik de 16e terug in Bangkok te zijn om Dimi te verwelkomen.
Tot de volgende keer maar weer.
Ikke
Hier volgt een niet zo leuk verslag om te schrijven, maar waarschijnlijk hoort het gewoon bij het reizen :
"Bestolen worden!"
Even terug.
Op 2 december eerst in de voormiddag nieuw leesvoer gaan halen:'De Walvisbaai van Stuart Harrison, en Misery van Stephen King ,dan om 14.00 nam ik dus de bus vanuit Vientiane naar Pakse, ze hadden me eerst gezegd dat de bus er 16 uur zou over doen, daarna zeiden ze 15 uur, en uiteindelijk was ik al om 3.30 in het Noordelijk bus-station van Pakse.En uiteindelijk viel die lange busrit nog best mee,wel weer als enigste buitenlander op de bus, maar dat was ik al gewoon, heb veel gelezen.
In het noordelijk bus-station aangekomen moest ik dan wachten tot 5.30 om een andere bus te nemen naar het zuidelijk bus-station.En daar moesten we dan wachten tot 8.00 om door te rijden naar de 4000 eilanden.(Si Phan Don, dit zijn zeer vele kleine en grote eilanden in de Mekong.)
Ben bijna de hele tijd gewoon in de bus blijven zitten, met mijn grote rugzak naast mij op de zetel, en mijn kleine ervoor op de grond.Rond 7.15 ben ik even uitgestapt om een plasje te gaan maken, en toen ik 30 seconden later terugkwam bleek mijn kleine rugzak te zijn gestolen.En niemand op de bus had iets gemerkt.
Even in een kleine paniek geslagen, maar had zeer weinig geslapen, en gegeten, dus bijna flauwgevallen van de emotie (Of zijn dit dan toch bijwerkingen van de Lariam?)
Even gaan zitten, en gevraagd om de politie te bellen, maar er sprak weer niemand Engels, uiteindelijk begrepen ze het toch, en zijn enkele hulpvaardige mensen met mij tot aan het kantoor gereden, en zou de bus zeker op mij wachten.
Op het kantoor toch 1 agent gevonden die wat Engels sprak,2 uur en vele verklaringen later, konden we dan onze reis verder zetten naar het zuiden.
Wat was ik allemaal kwijt?
- Mijn zeer goede fototoestel
- Mijn persoonlijk dagboek, met ook alle adressen in van mensen die ik tot nu toe ontmoet had
- Mijn dagboek dat ik van Ste had gekregen.(Hier voel ik me nog steeds slecht om, dat mis ik echt wel het meeste = onvervangbaar)
- Wat kleinere spullen (Vulpen, Lonely Planet van Cambodia (Sorry Yorick),Zonne-pet, muggenmelk, after-bite, De Walvisbaai (Was gelukkig toch al uit!),...
- En alle adressen van de mensen waar ik een kaartje naar moest sturen.
(Moeder & Vader kunnen jullie proberen die van jullie terug te verzamelen en steek ze dan maar bij in de zak die nog komt, of zend ze per mail door, Duffy kan jij uw adres, van den Blokke en van Stef & Isabel doorsturen?)
Voelde me echt wel zeer slecht, kwaad, teleurgesteld, stom,...
En na het politie-kantoor kon ik de mensen niet langer laten wachten, dus kon niemand even bellen of mailen.
Dus dan aangekomen in Ban Nakkasang, om de overzet te nemen naar Don Deth, 1 van de kleinere gezellige eilandjes.
In de boot kennis gemaakt met Gabi (Duitsland), en Dani (Austria), zij wisten al een plaats om te logeren.
Bij een gast met 3 bungalows aan het water, dus besloot ik de 3e te nemen.
Heb samen met hen dan het eiland verkend.En dan kon ik mijn verhaal wat kwijt aan hen, want op het eiland was geen telefoon, en zeker geen internet, dus kon ik nog niets kwijt aan het thuisfront.
De volgende dag zijn we voor zonsopgang opgestaan (5.00), en dan met een bootje naar de zeer zeldzame Irrawady-dolfijnen gaan kijken.(Er leven er nog maar een paar 100 van)
Daarna naar een imposante waterval van de Mekong gaan zien, en weer een klein beetje verbrand geweest.
De dag erna weer zeer vroeg opgestaan, ging ik richting Cambodia, en zij gingen naar Champasak.(Daar is een pre-angkor-complex dat ik uiteindelijk besloot over te slaan, omdat ik mijn visa dan toch niet kon verlengen, en ik toch naar Angkor ga.
Samen met Tristan (USA) de trip gemaakt naar de grens, nadat onze truck in panne was gevallen, de reis verder gezet, achter op de moto.
En dan als eerste mensen die dag de grens over.
(Per dag slechts 6 a 8 mensen die deze overgang nemen.)
Daar moesten we dan een zeer dure speedboat nemen naar Cambodia, dus besloten we wat te wachten op meer volk om de boot te delen.
Uiteindelijk nog 2 meisjes uit Duitsland komen opdagen.(Anne, & Katie)
Na een uur op de veel te dure speedboat (Elk 11 US Dollar), aangekomen in Stung Treng.
Waar helemaal niets te beleven viel, slechts 1 keer per dag 's morgens vroeg 1 boot naar Phnom Penh voor 20 US.
Uiteindelijk gasten gevonden die ons 4-en met hun wagen voor 110 US tot Phnom Penh wilden brengen.
Ze hadden gezegd dat we daar rond 21.00 gingen aankomen, maar dat hadden we verkeerd begrepen, het was 9.00.
Uiteindelijk na een helse rit van ongeveer 360 km over slechtere wegen dan waar dan ook in België aangekomen in Kompong Cham, daar de auto laten herstellen, en kuisen, en dan via goede weg tot in Phnom Penh, waar we rond 10.00 zijn aangekomen.
Je moet wel nog weten dat ze met z'n 2-en op de bestuurders-stoel zaten, en afwisselden met rijden, en dat de deur van de bestuurder helemaal niet goed sloot, en dus regelmatig open vloog.
Was weer een hele belevenis.
Onderweg onweer, en aangedampte ramen, 1 raam dat niet meer dicht ging, en dus alle regen binnen liet,...
Direct een gezellig Guest-House gevonden aan het meer.
Vandaag de stad wat bezocht.(Killing Fields van het Rode Khmer-regime van Pol Pot, en het bijhorende museum van deze gruweldaden in het centrum,...)
Ondertussen ook nog wat rond gaan zien voor een nieuwe camera, maar dan moest er nog geld doorgesluisd worden naar hier, want ik kan hier zelf geen geld afhalen.Uiteindelijk een oplossing gevonden, en de camera komt waarschijnlijk mee vanuit België.
Daarna nog naar de Russische markt geweest.Geld uitgeven doet me altijd eer wat beter voelen na een slechte ervaring.
- 18 CD's voor 25 US
- Een zeer grote nieuwe trek-rugzak van The North Face (Nep)
voor 14 US
- Een paarse hangmat voor 3 US
- En enkele wegwerp-camera's om de volgende 10 dagen te overbruggen.(Wel jammer voor Angkor, waar ik morgenvroeg naartoe trek.)
Na het Blitz-bezoek aan Cambodia dan terug naar Thailand.
Waarschijnlijk naar een eiland Ko Chang.(Gert-Jan opzoeken)
En misschien proberen even al langs het jamboree-terrein te gaan,dat ligt toch op de weg naar het eiland.
En dan probeer ik de 16e terug in Bangkok te zijn om Dimi te verwelkomen.
Tot de volgende keer maar weer.
Ikke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
