Qatar - Verslag 1
Door: Bart De Coster
Blijf op de hoogte en volg Bart
17 Januari 2007 | Qatar, Doha
Dag alemaal,
Hier zijn we dan met het beloofde 1e verslag vanuit Qatar.
Ik ben dus de 15e ’s morgens vanuit ons kamp in Jubail met de wagen vertrokken naar Bahrein. Het was de allerlaatste dag van mijn visum, maar ben vlotjes uit Saoedi geraakt. Daarentegen deden ze moeilijk om mij Bahrein binnen te laten, net omdat mijn visum voor Saudi die dag afliep.
Snap niet waarom zij zich daar zorgen over maakten, aangezien ze mij vlot uitgestempeld hadden in Saudi. Maar na een hogere officier gegaan te zijn, kwam het alsnog in orde.
Mij driver overtuigd om even te passeren op het project in Bahrein waar ik een 10-tal weken heb gezeten vorig jaar. Was wel leuk om daar even gedag te gaan zeggen. Jammer genoeg kon ik daar niet al te lang blijven.
Ik zou dan 1 of 2 dagen in Bahrein blijven, tot mijn visum in orde zou zijn.
Maar ’s namiddags kreeg ik al bericht dat alles in orde was, en dat ik nog diezelfde avond naar Doha zou vliegen.
In Doha aangekomen, bleek onze bagage zoek te zijn. Maar na een uur was alles weer terecht. Dan nog een uurtje naar het Noorden, naar de industriestad Ras Laffan. Dus pas rond 2.00 kunnen gaan slapen, na een slopende reisdag.
Enkele maanden geleden heb ik al gemeld dat we in Ras Laffan 1 van onze grootste projecten hebben. Officieel een Joint-Venture met Jan De Nul, waar ze de haven hier 4 keer zo groot gaan maken.
Er ligt hier een grote gasbel tussen Qatar en Iran, dus proberen ze beide zo veel mogelijk gas, zo snel mogelijk eruit te halen. En wij werken daar aan beide kanten aan mee.
Maar het project waar ik op zit, ligt 2 kilometer verder, we moeten hier weer een trench maken. Maar we logeren hier wel in hetzelfde kamp.
Alles is hier gewoon op mega-schaal. Kantoren waar geen einde lijkt aan te komen, een kamp met gigantisch veel slaap-gelegenheid. Denk dat er ne man of 700 hier in het kamp zit. Ben hier nu nog maar net, dus zal er later wel meer over vertellen. De kans zit er in dat ik begin februari heel even naar huis kom, en daarna waarschijnlijk tot eind maart hier zit, en daarna zien we wel verder.
Als ik volgende keer naar hier kom, probeer ik mijn foto-toestel mee te nemen, dan kan ik een hoop foto’s op de site zetten.
Hier in het kamp beweren ze dat we over enkele dagen internet op onze kamer hebben, maar naar het schijnt beloven ze dat al 2 weken. Het kamp is nog niet zo lang in gebruik, en is nog niet helemaal af. Ze zijn er wel al een jaar aan bezig.
Mijn lokale nummer hier is 00974 . 585 . 52 . 67.
Tot snel,
Ikke
Hier zijn we dan met het beloofde 1e verslag vanuit Qatar.
Ik ben dus de 15e ’s morgens vanuit ons kamp in Jubail met de wagen vertrokken naar Bahrein. Het was de allerlaatste dag van mijn visum, maar ben vlotjes uit Saoedi geraakt. Daarentegen deden ze moeilijk om mij Bahrein binnen te laten, net omdat mijn visum voor Saudi die dag afliep.
Snap niet waarom zij zich daar zorgen over maakten, aangezien ze mij vlot uitgestempeld hadden in Saudi. Maar na een hogere officier gegaan te zijn, kwam het alsnog in orde.
Mij driver overtuigd om even te passeren op het project in Bahrein waar ik een 10-tal weken heb gezeten vorig jaar. Was wel leuk om daar even gedag te gaan zeggen. Jammer genoeg kon ik daar niet al te lang blijven.
Ik zou dan 1 of 2 dagen in Bahrein blijven, tot mijn visum in orde zou zijn.
Maar ’s namiddags kreeg ik al bericht dat alles in orde was, en dat ik nog diezelfde avond naar Doha zou vliegen.
In Doha aangekomen, bleek onze bagage zoek te zijn. Maar na een uur was alles weer terecht. Dan nog een uurtje naar het Noorden, naar de industriestad Ras Laffan. Dus pas rond 2.00 kunnen gaan slapen, na een slopende reisdag.
Enkele maanden geleden heb ik al gemeld dat we in Ras Laffan 1 van onze grootste projecten hebben. Officieel een Joint-Venture met Jan De Nul, waar ze de haven hier 4 keer zo groot gaan maken.
Er ligt hier een grote gasbel tussen Qatar en Iran, dus proberen ze beide zo veel mogelijk gas, zo snel mogelijk eruit te halen. En wij werken daar aan beide kanten aan mee.
Maar het project waar ik op zit, ligt 2 kilometer verder, we moeten hier weer een trench maken. Maar we logeren hier wel in hetzelfde kamp.
Alles is hier gewoon op mega-schaal. Kantoren waar geen einde lijkt aan te komen, een kamp met gigantisch veel slaap-gelegenheid. Denk dat er ne man of 700 hier in het kamp zit. Ben hier nu nog maar net, dus zal er later wel meer over vertellen. De kans zit er in dat ik begin februari heel even naar huis kom, en daarna waarschijnlijk tot eind maart hier zit, en daarna zien we wel verder.
Als ik volgende keer naar hier kom, probeer ik mijn foto-toestel mee te nemen, dan kan ik een hoop foto’s op de site zetten.
Hier in het kamp beweren ze dat we over enkele dagen internet op onze kamer hebben, maar naar het schijnt beloven ze dat al 2 weken. Het kamp is nog niet zo lang in gebruik, en is nog niet helemaal af. Ze zijn er wel al een jaar aan bezig.
Mijn lokale nummer hier is 00974 . 585 . 52 . 67.
Tot snel,
Ikke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
