Trinidad & Tobago - Verslag 1
Door: Ikke
Blijf op de hoogte en volg Bart
24 Februari 2010 | Trinidad en Tobago, Port of Spain
Hey people,
Hier zijn we weer, met een nieuw avontuur.
Als Valentijns-cadeautje heeft Liesbeth van mij een ritje naar de luchthaven gekregen, om mij daar op het vliegtuig richting Trinidad te zetten.
Eerst had ik een vlucht naar New York.
Zoals ik tegenwoordig al gewoon ben, vertrok de vlucht vanuit Brussel, met bijna een uur vertraging. Maar uiteindelijk zijn we nog wel een kwartier voor de geplande tijd geland in New York. Voor de vlucht van New York naar Port of Spain (Trinidad) had ik Business-class.
Wat het grote voordeel was dat ik in New York in de Lounge mocht gaan wachten op mijn aansluiting. Daar kreeg ik dan gratis een kleine hap te eten, en te drinken, en kon ik nog even op het internet.
Altijd leuker dan aan de gate te moeten wachten.
De Business-class-vlucht zelf stelde dan weer niet zo heel veel voor.
De zetels waren een klein beetje ruimer, met een klein beetje meer beenruimte.
Maar niet echt veel meer, en de stoelen konden ook niet verder achteruit gezete worden dan in Economy.
Wel lekker eten, met achteraf een Baileys... ;)
Maar ook nu weer vertrok de vlucht een half uur te laat, alvorens we werden weg-gepusht van de gate. Net na die push bleek er weer een technisch mankement te zijn. Dus alweer een oponthoud.
Ik snap best dat er misschien maar 5% (Weet de juiste cijfers niet hoor) van alle vluchten te maken krijgt met technische mankementen, maar waarom moet ik dan steeds op die 5% zitten?)
Met dus als gevolg dat ik 2 uur te laat geland ben in Trinidad.
Dan werd ik direct naar de boot gereden, waar ik na zo’n 25 uur travellen eindelijk in mijn bed kon kruipen.
De volgende 2 dagen moesten we in de haven van Chaguaramas nog even wachten op een audit van BP om toelating te krijgen om op dit project te mogen werken. Dat gaf ons de gelegenheid om een namiddagje naar Port of Spain te gaan. Het was die dag net de grote parade van het Carnaval.
Best de moeite om eens meegemaakt te hebben. Ik probeer wel enkele foto’s bij dit verslag te zetten.
Na de audit konden we dan vertrekken naar de werk-site, die aan de andere kant van Trinidad ligt, ongeveer 65 Kilometer uit de kust.
All Seas had hier een 3-tal projectjes tegelijkertijd lopen.
Dit is eigenlijk project-2, en bestaat uit een 26”-Pijpleiding (26 inch = 66,04cm) die van een bestaand platform gelegd moest worden naar een plek waar in de toekomst een ander platform moet komen.
De pijpleiding was al gelegd toen wij aankwamen.
Nu moesten wij de pijp laten vollopen, en daarna controleren of er nog Freespans waren. Een freespan is een stuk waar de pijp zweeft, meestal door onregelmatigheden in de bodem (En op dit project mogen die Freespans maximum 29 meter zijn). Er waren op voorhand al 5 Freespans gemeten, maar ze hoopten dat na het vol laten lopen van de pijp, de pijp wat zou zakken. Waardoor er misschien minder Freespans zouden zijn.
Op het ogenblik dat ik dit verslag schrijf zijn we al klaar met het “flooden” van de pijp, en hebben we net gedaan met de surveys van alle Freespans.
En het ziet er niet naar uit dat alle freespans weg zijn. We moeten nog even wachten tot alle dat helemaal zijn uitgewerkt, om het resultaat te weten.
Maar ondertussen zijn we weer op weg naar de haven (zo’n 14 uur varen).
Daar halen we alle machines, en personeel van boord die nodig waren voor het flooden. Dan nemen we een hoop materiaal, waaronder zandzakjes aan boord.
Daarmee gaan we dan de pijp op strategische plaatsen ondersteunen.
Wat dus betekent, weer 14 uur varen, de nodige operaties uitvoeren.
Dan weer naar binnen, om de overschot aan zandzakjes en dergelijke weer van boord te halen. Dan moeten alle machines weer aan boor die we nodig hebben voor het op druk brengen en testen van de pijp.
Dan weer naar buiten, en die druktesten gaan uitvoeren.
Dan is dit deel gedaan.
En daartegen zullen we wel te horen krijgen wat er daarna volgt.
Want er gaan nu al enige geruchten de ronde dat we misschien nog wat moeten gaan doen op project-3.
We zien wel.
Verder schijnt hier elke dag de zon, en is het meestal boven de 30 graden overdag, en net boven de 20 ’s nachts.
Heb wel even moeten zoeken thuis om mijn shorten terug te vinden.
Niet dat ik veel merk van dat goede weer, want ik zit meestal toch binnen in mijn kantoortje met airco, zonder ramen. Maar het gevoel te weten dat het buiten mooi weer is, is al veel waard.
Ik werk hier nu in de nacht-shift, van 00.00 tot 12.00.
(5.00 tot 17.00 Belgische tijd)
En weet niet of het met de shift-wissel te maken heeft, of met onze zeer luidruchtige kamer, of met nog wat anders.
Onze cabine ligt net naast de TV-kamer, en niet zo ver boven de motoren)
Maar afgelopen nacht, is de 1e nacht dat ik eindelijk eens een beetje deftig heb kunnen slapen.
Het eten is ook niet al te best, maar gelukkig vallen de meeste collega’s dan weer wel goed mee.
Het volgende verslag zal waarschijnlijk voor binnen enkele weken zijn, met een update.
Zonnige groetjes,
Ikke
Hier zijn we weer, met een nieuw avontuur.
Als Valentijns-cadeautje heeft Liesbeth van mij een ritje naar de luchthaven gekregen, om mij daar op het vliegtuig richting Trinidad te zetten.
Eerst had ik een vlucht naar New York.
Zoals ik tegenwoordig al gewoon ben, vertrok de vlucht vanuit Brussel, met bijna een uur vertraging. Maar uiteindelijk zijn we nog wel een kwartier voor de geplande tijd geland in New York. Voor de vlucht van New York naar Port of Spain (Trinidad) had ik Business-class.
Wat het grote voordeel was dat ik in New York in de Lounge mocht gaan wachten op mijn aansluiting. Daar kreeg ik dan gratis een kleine hap te eten, en te drinken, en kon ik nog even op het internet.
Altijd leuker dan aan de gate te moeten wachten.
De Business-class-vlucht zelf stelde dan weer niet zo heel veel voor.
De zetels waren een klein beetje ruimer, met een klein beetje meer beenruimte.
Maar niet echt veel meer, en de stoelen konden ook niet verder achteruit gezete worden dan in Economy.
Wel lekker eten, met achteraf een Baileys... ;)
Maar ook nu weer vertrok de vlucht een half uur te laat, alvorens we werden weg-gepusht van de gate. Net na die push bleek er weer een technisch mankement te zijn. Dus alweer een oponthoud.
Ik snap best dat er misschien maar 5% (Weet de juiste cijfers niet hoor) van alle vluchten te maken krijgt met technische mankementen, maar waarom moet ik dan steeds op die 5% zitten?)
Met dus als gevolg dat ik 2 uur te laat geland ben in Trinidad.
Dan werd ik direct naar de boot gereden, waar ik na zo’n 25 uur travellen eindelijk in mijn bed kon kruipen.
De volgende 2 dagen moesten we in de haven van Chaguaramas nog even wachten op een audit van BP om toelating te krijgen om op dit project te mogen werken. Dat gaf ons de gelegenheid om een namiddagje naar Port of Spain te gaan. Het was die dag net de grote parade van het Carnaval.
Best de moeite om eens meegemaakt te hebben. Ik probeer wel enkele foto’s bij dit verslag te zetten.
Na de audit konden we dan vertrekken naar de werk-site, die aan de andere kant van Trinidad ligt, ongeveer 65 Kilometer uit de kust.
All Seas had hier een 3-tal projectjes tegelijkertijd lopen.
Dit is eigenlijk project-2, en bestaat uit een 26”-Pijpleiding (26 inch = 66,04cm) die van een bestaand platform gelegd moest worden naar een plek waar in de toekomst een ander platform moet komen.
De pijpleiding was al gelegd toen wij aankwamen.
Nu moesten wij de pijp laten vollopen, en daarna controleren of er nog Freespans waren. Een freespan is een stuk waar de pijp zweeft, meestal door onregelmatigheden in de bodem (En op dit project mogen die Freespans maximum 29 meter zijn). Er waren op voorhand al 5 Freespans gemeten, maar ze hoopten dat na het vol laten lopen van de pijp, de pijp wat zou zakken. Waardoor er misschien minder Freespans zouden zijn.
Op het ogenblik dat ik dit verslag schrijf zijn we al klaar met het “flooden” van de pijp, en hebben we net gedaan met de surveys van alle Freespans.
En het ziet er niet naar uit dat alle freespans weg zijn. We moeten nog even wachten tot alle dat helemaal zijn uitgewerkt, om het resultaat te weten.
Maar ondertussen zijn we weer op weg naar de haven (zo’n 14 uur varen).
Daar halen we alle machines, en personeel van boord die nodig waren voor het flooden. Dan nemen we een hoop materiaal, waaronder zandzakjes aan boord.
Daarmee gaan we dan de pijp op strategische plaatsen ondersteunen.
Wat dus betekent, weer 14 uur varen, de nodige operaties uitvoeren.
Dan weer naar binnen, om de overschot aan zandzakjes en dergelijke weer van boord te halen. Dan moeten alle machines weer aan boor die we nodig hebben voor het op druk brengen en testen van de pijp.
Dan weer naar buiten, en die druktesten gaan uitvoeren.
Dan is dit deel gedaan.
En daartegen zullen we wel te horen krijgen wat er daarna volgt.
Want er gaan nu al enige geruchten de ronde dat we misschien nog wat moeten gaan doen op project-3.
We zien wel.
Verder schijnt hier elke dag de zon, en is het meestal boven de 30 graden overdag, en net boven de 20 ’s nachts.
Heb wel even moeten zoeken thuis om mijn shorten terug te vinden.
Niet dat ik veel merk van dat goede weer, want ik zit meestal toch binnen in mijn kantoortje met airco, zonder ramen. Maar het gevoel te weten dat het buiten mooi weer is, is al veel waard.
Ik werk hier nu in de nacht-shift, van 00.00 tot 12.00.
(5.00 tot 17.00 Belgische tijd)
En weet niet of het met de shift-wissel te maken heeft, of met onze zeer luidruchtige kamer, of met nog wat anders.
Onze cabine ligt net naast de TV-kamer, en niet zo ver boven de motoren)
Maar afgelopen nacht, is de 1e nacht dat ik eindelijk eens een beetje deftig heb kunnen slapen.
Het eten is ook niet al te best, maar gelukkig vallen de meeste collega’s dan weer wel goed mee.
Het volgende verslag zal waarschijnlijk voor binnen enkele weken zijn, met een update.
Zonnige groetjes,
Ikke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
