Trinidad II - Verslag 1
Door: Ikke
Blijf op de hoogte en volg Bart
02 Mei 2010 | Trinidad en Tobago, Port of Spain
Hoi Iedereen,
Alweer een nieuwe aflevering in het Trinidad-verhaal.
Jawel ik zit alweer in Trinidad.
Ik zal beginnen met te vertellen hoe ik hier weer ben terecht gekomen.
Mijn vorige torn heb ik bijna 5 weken in Trinidad gewerkt.
Wat dus normaal gezien zou willen zeggen dat ik ook recht heb op zo’n 5 weken vakantie. Maar toen ik half maart weer thuis kwam, werd me verteld dat ik waarschijnlijk tot begin mei, en misschien tot half mei zou thuis zitten, om dan naar de Solitaire (Ons grootste pijp-leg-schip) te gaan in Brazilie.
Dus ondertussen plande ik samen met Liesbeth een ski-vakantie voor de 2e week van de Paas-vakantie.
Groot was dan ook mijn verbazing dat na ongeveer 2 weken thuis te zijn de boodschap kwam van kantoor dat ik waarschijnlijk de week erna al terug naar Trinidad moest. Terug naar de Highland Fortress (HF) waar ik de vorige keer ook op zat. Ik zou de maandag,5e of dinsdag,6e april moeten vertrekken. Later werd dat vertrek uitgesteld tot het eind van die week. Ondertussen kon ik mijn ski-vakantie op mijn buik schrijven.
Ook op het einde van die week ben ik niet vertrokken. Weer uitstel.
Uiteindelijk zou ik niet meer naar de HF gaan, maar naar een ander schip in Trinidad, de Highland Rover (HR). Enkele dagen later bleek dan weer dat de Rover niet de juiste vergunningen had om op dat werk aan de slag te gaan.
Dus werd ons vertrek weer uitgesteld, en zou ik dan toch weer naar de Fortress gaan.
Uiteindelijk kreeg ik mijn vluchtgegevens voor maandag 19 April.
Toen barstte er ergens in Ijsland een vulkaan uit die alles weer in de war stuurde.
Dus, besloot AllSeas om in onze plaats allemaal Canadezen en Amerikanen te sturen, en werd ons verteld dat we weer wat geduld moesten uitoefenen. We zouden dan tegen het eind van die week, begin de week erna naar Trinidad gaan, om die Canadezen en Amerikanen af te lossen op de Fortress.
Uiteindelijk kreeg ik op zondag-ochtend een mailtje om te zeggen dat we onze mail-box in het oog moesten houden, voor vluchtgegevens.
Die kwamen uiteindelijk maandag-avond rond 18.00 binnen; om dan dinsdag-ochtend toch naar de Rover te gaan. Maar toen ik mijn vluchten nakeek, bleek dat ze die niet vanuit Brussel (Met airport-code BRU) hadden geboekt, maar vanuit Bristol (BRS), via Charles de Gaulle naar Miami, en dan naar Port-of-Spain.
Dus maar weer even naar kantoor gebeld, waar ze mij zeiden dat er waarschijnlijk voor die avond geen oplossing meer zou gevonden worden.
Tot er rond 20.15 weer een telefoontje kwam met de mededeling dat ik dan maar even de trein moest nemen naar Parijs om daar mijn route weer op te pikken.
Dus, uiteindelijk heb ik ’s ochtends vroeg een taxi genomen van Maria-Ter-Heide naar Brussel-Zuid, van daaruit de TGV naar Charles-de-Gaulle te gaan.
Daar dan ingecheckt voor de vlucht naar Miami.
Met een kleine vertraging zijn we dan vertrokken.
Doordat ik een lichte verkoudheid had, deden mijn oren geweldig veel zeer gedurende de landing.
Uiteindelijk waren we toch met iets meer dan een half uur vertraging geland in Miami. Dan weer een hoop tijd verloren bij customs... En toen ik dan wilde inchecken bij Caribbean Airlines voor mijn vlucht naar Port-of-Spain, bleek die reeds afgesloten te zijn. En aangezien All Seas regelmatig gescheiden tickets koopt, was Air France niet verantwoordelijk om voor mij nieuwe tickets te regelen. Gelukkig bleek er enige tijd later nog een vlucht te zijn naar Trinidad met American Airlines. Was wel een heel gedoen om mijn bagage te laten omboeken bij Air France, maar uiteindelijk leek alles toch in orde te zijn.
Op zich was alles in orde met de vlucht naar Trinidad (Buiten weer zeer veel oor-pijn bij het landen), en bij aankomst stond onze lokale agent ons op te wachten.
Natuurlijk was mijn bagage er niet bij.
Ondertussen kregen we het bericht dat de Rover niet meer aan de kade lag, en dat we even in een hotel werden gestopt.
Was een vrij armoedig hotel, maar ik was al blij dat ik na meer dan 24 uur te reizen eindelijk wat kon slapen.
De volgende ochtend werden we dan naar de Rover gebracht die in de baai voor anker lag. (Zonder bagage)
Daar aangekomen werd al snel duidelijk dat niemand ook maar enig idee had waarom de Highland Rover werd gemobiliseerd, want er was niet echt werk voor ons te doen.
Dus woensdag hebben we dan ook absoluut niets gedaan. Heb wel die avond al bericht gekregen dat mijn bagage was aangekomen op de luchthaven van Port-of-Spain, waar de agent hem de volgende dag zou ophalen. Maar de volgende ochtend zijn we dan naar een haven in het Zuiden van Trinidad gevaren: La Brea. Daar zouden we enkele containers moeten ophalen voor de Audacia, 1 van onze Pijp-leg-schepen die ook in de haven lag.
En toen heeft iemand van de agent mijn bagage ook daar naartoe gebracht.Toen ik dan eindelijk mijn bagage terug had, bleek dat 1 van de kartons met lactose-vrije melk helemaal was uitgelopen in mijn bagage.
Ondertussen was het meeste al wel opgedroogd, maar stonk alles geweldig.
Dus heb eerst al mijn kleren terug kunnen wassen. Jammer genoeg zijn er ook enkele boeken beschadigd die ik mee had.
Maar verder is alles ondertussen wel weer bruikbaar.
Ondertussen zijn we ook al een 2e keer naar La Brea geweest om nog meer containers op te halen; en morgen varen we een 3e kaar daar naartoe om lege containers terug te brengen, en nog wat pijpen op te halen.
Vandaag is het hier zondag, en werkt de douane niet, dus hebben we vandaag helemaal niets gedaan. En gaan we straks even de wal op voor een hapje en een drankje.
Hopelijk komt er na het weekend meer nieuws vanop kantoor.
Kan dus zijn dat ik over een week al weer thuis ben, kan ook meer dan 5 weken worden.
Half Mei worden er ook nog enkele cursussen voor ons georganiseerd op kantoor in Delft, maar het is ook nog niet duidelijk wie er uiteindelijk daar allemaal naartoe moet gaan. Wordt weer afwachten, en van dag tot dag leven.
Dat was het weer voorlopig.
Tot later...
Zonnige Groetjes,
Ikke
Alweer een nieuwe aflevering in het Trinidad-verhaal.
Jawel ik zit alweer in Trinidad.
Ik zal beginnen met te vertellen hoe ik hier weer ben terecht gekomen.
Mijn vorige torn heb ik bijna 5 weken in Trinidad gewerkt.
Wat dus normaal gezien zou willen zeggen dat ik ook recht heb op zo’n 5 weken vakantie. Maar toen ik half maart weer thuis kwam, werd me verteld dat ik waarschijnlijk tot begin mei, en misschien tot half mei zou thuis zitten, om dan naar de Solitaire (Ons grootste pijp-leg-schip) te gaan in Brazilie.
Dus ondertussen plande ik samen met Liesbeth een ski-vakantie voor de 2e week van de Paas-vakantie.
Groot was dan ook mijn verbazing dat na ongeveer 2 weken thuis te zijn de boodschap kwam van kantoor dat ik waarschijnlijk de week erna al terug naar Trinidad moest. Terug naar de Highland Fortress (HF) waar ik de vorige keer ook op zat. Ik zou de maandag,5e of dinsdag,6e april moeten vertrekken. Later werd dat vertrek uitgesteld tot het eind van die week. Ondertussen kon ik mijn ski-vakantie op mijn buik schrijven.
Ook op het einde van die week ben ik niet vertrokken. Weer uitstel.
Uiteindelijk zou ik niet meer naar de HF gaan, maar naar een ander schip in Trinidad, de Highland Rover (HR). Enkele dagen later bleek dan weer dat de Rover niet de juiste vergunningen had om op dat werk aan de slag te gaan.
Dus werd ons vertrek weer uitgesteld, en zou ik dan toch weer naar de Fortress gaan.
Uiteindelijk kreeg ik mijn vluchtgegevens voor maandag 19 April.
Toen barstte er ergens in Ijsland een vulkaan uit die alles weer in de war stuurde.
Dus, besloot AllSeas om in onze plaats allemaal Canadezen en Amerikanen te sturen, en werd ons verteld dat we weer wat geduld moesten uitoefenen. We zouden dan tegen het eind van die week, begin de week erna naar Trinidad gaan, om die Canadezen en Amerikanen af te lossen op de Fortress.
Uiteindelijk kreeg ik op zondag-ochtend een mailtje om te zeggen dat we onze mail-box in het oog moesten houden, voor vluchtgegevens.
Die kwamen uiteindelijk maandag-avond rond 18.00 binnen; om dan dinsdag-ochtend toch naar de Rover te gaan. Maar toen ik mijn vluchten nakeek, bleek dat ze die niet vanuit Brussel (Met airport-code BRU) hadden geboekt, maar vanuit Bristol (BRS), via Charles de Gaulle naar Miami, en dan naar Port-of-Spain.
Dus maar weer even naar kantoor gebeld, waar ze mij zeiden dat er waarschijnlijk voor die avond geen oplossing meer zou gevonden worden.
Tot er rond 20.15 weer een telefoontje kwam met de mededeling dat ik dan maar even de trein moest nemen naar Parijs om daar mijn route weer op te pikken.
Dus, uiteindelijk heb ik ’s ochtends vroeg een taxi genomen van Maria-Ter-Heide naar Brussel-Zuid, van daaruit de TGV naar Charles-de-Gaulle te gaan.
Daar dan ingecheckt voor de vlucht naar Miami.
Met een kleine vertraging zijn we dan vertrokken.
Doordat ik een lichte verkoudheid had, deden mijn oren geweldig veel zeer gedurende de landing.
Uiteindelijk waren we toch met iets meer dan een half uur vertraging geland in Miami. Dan weer een hoop tijd verloren bij customs... En toen ik dan wilde inchecken bij Caribbean Airlines voor mijn vlucht naar Port-of-Spain, bleek die reeds afgesloten te zijn. En aangezien All Seas regelmatig gescheiden tickets koopt, was Air France niet verantwoordelijk om voor mij nieuwe tickets te regelen. Gelukkig bleek er enige tijd later nog een vlucht te zijn naar Trinidad met American Airlines. Was wel een heel gedoen om mijn bagage te laten omboeken bij Air France, maar uiteindelijk leek alles toch in orde te zijn.
Op zich was alles in orde met de vlucht naar Trinidad (Buiten weer zeer veel oor-pijn bij het landen), en bij aankomst stond onze lokale agent ons op te wachten.
Natuurlijk was mijn bagage er niet bij.
Ondertussen kregen we het bericht dat de Rover niet meer aan de kade lag, en dat we even in een hotel werden gestopt.
Was een vrij armoedig hotel, maar ik was al blij dat ik na meer dan 24 uur te reizen eindelijk wat kon slapen.
De volgende ochtend werden we dan naar de Rover gebracht die in de baai voor anker lag. (Zonder bagage)
Daar aangekomen werd al snel duidelijk dat niemand ook maar enig idee had waarom de Highland Rover werd gemobiliseerd, want er was niet echt werk voor ons te doen.
Dus woensdag hebben we dan ook absoluut niets gedaan. Heb wel die avond al bericht gekregen dat mijn bagage was aangekomen op de luchthaven van Port-of-Spain, waar de agent hem de volgende dag zou ophalen. Maar de volgende ochtend zijn we dan naar een haven in het Zuiden van Trinidad gevaren: La Brea. Daar zouden we enkele containers moeten ophalen voor de Audacia, 1 van onze Pijp-leg-schepen die ook in de haven lag.
En toen heeft iemand van de agent mijn bagage ook daar naartoe gebracht.Toen ik dan eindelijk mijn bagage terug had, bleek dat 1 van de kartons met lactose-vrije melk helemaal was uitgelopen in mijn bagage.
Ondertussen was het meeste al wel opgedroogd, maar stonk alles geweldig.
Dus heb eerst al mijn kleren terug kunnen wassen. Jammer genoeg zijn er ook enkele boeken beschadigd die ik mee had.
Maar verder is alles ondertussen wel weer bruikbaar.
Ondertussen zijn we ook al een 2e keer naar La Brea geweest om nog meer containers op te halen; en morgen varen we een 3e kaar daar naartoe om lege containers terug te brengen, en nog wat pijpen op te halen.
Vandaag is het hier zondag, en werkt de douane niet, dus hebben we vandaag helemaal niets gedaan. En gaan we straks even de wal op voor een hapje en een drankje.
Hopelijk komt er na het weekend meer nieuws vanop kantoor.
Kan dus zijn dat ik over een week al weer thuis ben, kan ook meer dan 5 weken worden.
Half Mei worden er ook nog enkele cursussen voor ons georganiseerd op kantoor in Delft, maar het is ook nog niet duidelijk wie er uiteindelijk daar allemaal naartoe moet gaan. Wordt weer afwachten, en van dag tot dag leven.
Dat was het weer voorlopig.
Tot later...
Zonnige Groetjes,
Ikke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
