Belmullet - Verslag 2
Door: Ikke
Blijf op de hoogte en volg Bart
22 Juni 2009 | Ierland, Belmullet
Hallo iedereen,
Alweer een nieuw verslagje.
Er is weer heel wat tijd verstreken.
Eerst beginnen met het stukje werk in Ierland.
Nadat ik was aangekomen in Killybegs, en mijn netbook ben gaan kopen, heb ik nog enkele dagen in het hotel zitten wachten op de Manta. (onze survey-boot)
Uiteindelijk donderdag aan boord gegaan.
Enkele dagen later, zijn we dan begonnen met de route-survey.
Liep allemaal op zich best vlot, buiten 2 dagen die we zijn gaan schuilen voor het slechte weer, viel dat weer ook best mee.
En aangezien we eerst op het einde van de route zijn begonnen, midden op zee, hadden we absoluut geen last van de protesteerders.
Tijdens dat weekend waren er aan het begin van de pijp-route naar het schijnt ongeveer 130 protesteerders. Maar hebben wij dus niets van gezien. Het enige wat we gezien hebben is 1 vissersboot die terwijl wij aan het surveyen waren 1 keer om de Manta is gevaren, en toen weer vertrokken is. Dus al bij al viel het dus best mee voor ons. (Later meer hierover :))
Bij deze zat het werk in Ierland er op voor de Manta, dus zetten wij koers richting Glasgow, waar we een dagje later dan ook aankwamen.
Hier zouden we slechts een dag of 2 blijven om dan door te varen naar een project halverwege Noorwegen, ergens net onder de Poolcirkel. Best leuk om daar dan ook eens geweest te zijn.
Maar eerst zouden we in Glasgow een audit krijgen van BP om op hun project aan het werk te mogen. Na enkele dagen bleek dat we afgekeurd waren voor het Noorwegen-project. Maar All Seas heeft nog enkele dagen geprobeerd om ons alsnog op dat project te krijgen. En ondertussen zaten wij aan boord absoluut niets nuttigs te doen. Toen daarna definitief werd besloten dat we niet naar Noorwegen zouden gaan duurde het weer enkele dagen alvorens we onze vluchtgegevens kregen om weer naar huis te vliegen, en de Manta zou zich gaan klaarmaken om weer naar Canada te gaan.
Na 11 dagen niets doen, eindelijk de vluchtgegevens gekregen. Tot een uurtje later het bericht kwam dat mijn vluchten gecancelled waren, en dat ik weer naar Ierland zou moeten vliegen. Daar zou ik als All Seas Survey Rep moeten optreden voor het Corrib-project, hetzelfde project waar we 2 weken ervoor de survey gedaan hebben met de Manta. Eigenlijk is dit een tijdelijke promotie van een stapje of 3 omhoog. Wel een leuke ervaring, en staat weer leuk op mijn CV :)
Dus, zo gezegd, zo gedaan; na een dagje reizen vanuit Glasgow aangekomen in Belmullet. Blijkbaar 1 van de meest afgelegen gebieden van Ierland. Maar best wel een mooie omgeving.
Ondertussen ben ik hier al 2 dagen aan de gang. Het project zelf is een project van Shell, waar wij als All Seas de pijpleiding zelf er inleggen; baggermaatschappij Van Oord zorgt voor een trench dicht bij de wal, om de pijpleiding in te leggen; en Roadbridge zorgt voor diezelfde trench enkele honderden meters vlak bij de wal, en stukje op de wal.
Dus met die andere 3 maatschappijen heb ik nu af en toe wat meetings om alles in orde te krijgen. Nu is iedereen bezig met de laatste stukjes van de trench. Dan moet ik die officieel mee goedkeuren. Dan gaat er een kabel van 100mm in die trench, moet weer goedgekeurd worden. En dat moet allemaal klaar zijn tegen de tijd dat de Sollitaire hier aankomt. Dat is ons pijp-leg-schip (Grootste ter wereld). En waarschijnlijk komt die hier donderdag of zo aan. En als er niets verandert kan ik dan naar huis.
De Sollitaire trekt dan het 1e stuk pijp vanop de wal het water in, gedurende een dag of 3 a 4 (want telkens moeten er weer enkele pijpen extra aangelast worden, en dan weer wat verder in zee getrokken). En van daaruit legt die verder pijpen tot aan de bron. In dit geval ongeveer 83 kilometer uit de kust. (aan een tempo van 5 a 6 kilometer per dag, afhankelijk van het weer)
Nu is ook wel gebleken dat al die protesteerders het echt wel menen. Sommige kantoortjes op site lijken echt wel op Fort Knox. Ik probeer straks ook wat foto’s erbij zetten. De protesters hebben hier in de buurt een echt kamp gemaakt, met enkele grote legertenten, en wat iglootjes, lijkt beetje op een scoutskamp. En van daaruit gaan ze dan met enkele opblaasbare kajaks het water op om alles te hinderen. Voor de site van waaruit de pipe-pull gaat gebeuren, staan er permanent 2 politie-combi’s, met een 8-tal agenten erbij. Voor de komende dagen verwachten ze een 600-tal security-mensen, en op het water een 30-tal security-boten. Rondom de eigenlijke winch voor de kabel komen er 14 meter hoge netten om te beletten dat er zaken zoals petroleum-bommen hierop worden geworpen. (Dus is wel bittere ernst hier) Echt wel te gek voor woorden, soms waan je je ergens in het Midden-Oosten.
Ben eens benieuwd voor de komende dagen.
Breng wel opnieuw verslag uit van zodra ik weer thuis ben. (Hopelijk over een kleine week)
Ikke
PS: Foto's volgen...
Alweer een nieuw verslagje.
Er is weer heel wat tijd verstreken.
Eerst beginnen met het stukje werk in Ierland.
Nadat ik was aangekomen in Killybegs, en mijn netbook ben gaan kopen, heb ik nog enkele dagen in het hotel zitten wachten op de Manta. (onze survey-boot)
Uiteindelijk donderdag aan boord gegaan.
Enkele dagen later, zijn we dan begonnen met de route-survey.
Liep allemaal op zich best vlot, buiten 2 dagen die we zijn gaan schuilen voor het slechte weer, viel dat weer ook best mee.
En aangezien we eerst op het einde van de route zijn begonnen, midden op zee, hadden we absoluut geen last van de protesteerders.
Tijdens dat weekend waren er aan het begin van de pijp-route naar het schijnt ongeveer 130 protesteerders. Maar hebben wij dus niets van gezien. Het enige wat we gezien hebben is 1 vissersboot die terwijl wij aan het surveyen waren 1 keer om de Manta is gevaren, en toen weer vertrokken is. Dus al bij al viel het dus best mee voor ons. (Later meer hierover :))
Bij deze zat het werk in Ierland er op voor de Manta, dus zetten wij koers richting Glasgow, waar we een dagje later dan ook aankwamen.
Hier zouden we slechts een dag of 2 blijven om dan door te varen naar een project halverwege Noorwegen, ergens net onder de Poolcirkel. Best leuk om daar dan ook eens geweest te zijn.
Maar eerst zouden we in Glasgow een audit krijgen van BP om op hun project aan het werk te mogen. Na enkele dagen bleek dat we afgekeurd waren voor het Noorwegen-project. Maar All Seas heeft nog enkele dagen geprobeerd om ons alsnog op dat project te krijgen. En ondertussen zaten wij aan boord absoluut niets nuttigs te doen. Toen daarna definitief werd besloten dat we niet naar Noorwegen zouden gaan duurde het weer enkele dagen alvorens we onze vluchtgegevens kregen om weer naar huis te vliegen, en de Manta zou zich gaan klaarmaken om weer naar Canada te gaan.
Na 11 dagen niets doen, eindelijk de vluchtgegevens gekregen. Tot een uurtje later het bericht kwam dat mijn vluchten gecancelled waren, en dat ik weer naar Ierland zou moeten vliegen. Daar zou ik als All Seas Survey Rep moeten optreden voor het Corrib-project, hetzelfde project waar we 2 weken ervoor de survey gedaan hebben met de Manta. Eigenlijk is dit een tijdelijke promotie van een stapje of 3 omhoog. Wel een leuke ervaring, en staat weer leuk op mijn CV :)
Dus, zo gezegd, zo gedaan; na een dagje reizen vanuit Glasgow aangekomen in Belmullet. Blijkbaar 1 van de meest afgelegen gebieden van Ierland. Maar best wel een mooie omgeving.
Ondertussen ben ik hier al 2 dagen aan de gang. Het project zelf is een project van Shell, waar wij als All Seas de pijpleiding zelf er inleggen; baggermaatschappij Van Oord zorgt voor een trench dicht bij de wal, om de pijpleiding in te leggen; en Roadbridge zorgt voor diezelfde trench enkele honderden meters vlak bij de wal, en stukje op de wal.
Dus met die andere 3 maatschappijen heb ik nu af en toe wat meetings om alles in orde te krijgen. Nu is iedereen bezig met de laatste stukjes van de trench. Dan moet ik die officieel mee goedkeuren. Dan gaat er een kabel van 100mm in die trench, moet weer goedgekeurd worden. En dat moet allemaal klaar zijn tegen de tijd dat de Sollitaire hier aankomt. Dat is ons pijp-leg-schip (Grootste ter wereld). En waarschijnlijk komt die hier donderdag of zo aan. En als er niets verandert kan ik dan naar huis.
De Sollitaire trekt dan het 1e stuk pijp vanop de wal het water in, gedurende een dag of 3 a 4 (want telkens moeten er weer enkele pijpen extra aangelast worden, en dan weer wat verder in zee getrokken). En van daaruit legt die verder pijpen tot aan de bron. In dit geval ongeveer 83 kilometer uit de kust. (aan een tempo van 5 a 6 kilometer per dag, afhankelijk van het weer)
Nu is ook wel gebleken dat al die protesteerders het echt wel menen. Sommige kantoortjes op site lijken echt wel op Fort Knox. Ik probeer straks ook wat foto’s erbij zetten. De protesters hebben hier in de buurt een echt kamp gemaakt, met enkele grote legertenten, en wat iglootjes, lijkt beetje op een scoutskamp. En van daaruit gaan ze dan met enkele opblaasbare kajaks het water op om alles te hinderen. Voor de site van waaruit de pipe-pull gaat gebeuren, staan er permanent 2 politie-combi’s, met een 8-tal agenten erbij. Voor de komende dagen verwachten ze een 600-tal security-mensen, en op het water een 30-tal security-boten. Rondom de eigenlijke winch voor de kabel komen er 14 meter hoge netten om te beletten dat er zaken zoals petroleum-bommen hierop worden geworpen. (Dus is wel bittere ernst hier) Echt wel te gek voor woorden, soms waan je je ergens in het Midden-Oosten.
Ben eens benieuwd voor de komende dagen.
Breng wel opnieuw verslag uit van zodra ik weer thuis ben. (Hopelijk over een kleine week)
Ikke
PS: Foto's volgen...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
