Saoedi-Arabie - Verslag 3
Door: Bart De Coster
Blijf op de hoogte en volg Bart
29 December 2006 | Saudi Arabië, Riyad
Hey Feestgangers,
De dag dat ik het vorige verslagje on-line heb kunnen zetten, is er verder niet zo veel meer gebeurd.
En op Kerst-avond ook verder niks speciaals te melden.
Alleen was het weer ondertussen zo verslechterd dat de woonboot niet meer op zijn ankers kon blijven liggen.
Normaal gezien liggen we met 4 ankers vast, en is dat meer dan stabiel genoeg, maar nu dus niet. Dus heeft 1 van de sleepboten ons op sleeptouw genomen, en zijn we anderhalve dag gewoon wat blijven rondvaren. Dit had wel als gevolg dat onze woonboot nog meer ging stampen en rollen.
Dus van de hele nacht geen oog dicht gedaan, dus nu ging ook al ’s nachts de tijd gigantisch traag voorbij.
De volgende morgen (Kerstdag), kregen we dan eindelijk een nieuw voorstel voor een nieuwe trench. Dus kon ik gelijk aan de slag, om nieuwe kaarten te maken, om te kijken wat de exacte nieuwe positie was. En van daaruit dan een heel nieuw design maken.
Was de 1e keer dat ik dit moest doen, gelukkig had Jos net voor hij vertrok nog even in vogelvlucht uitgelegd hoe ik dat moest maken.
Het heeft waarschijnlijk wat langer geduurd dan het normaal gezien zou duren, maar het is me uiteindelijk toch gelukt. Nu maar hopen dat het ook juist blijkt te zijn.
En met het Kerstdiner heeft de kok bewezen dat hij blijkbaar toch lekker kan koken.
Daarna hebben we met zijn alleen wat karaoke gezongen.
(Wat had je anders gedacht met een hoop Filippijnen aan boord.)
Zo hebben we toch nog een beetje Kerst-stemming gehad.
Want voor de rest voelde het echt alsof we ergens in November zaten, en iedereen je al Zalig Kerstfeest wenst.
Ben eens benieuwd wat het gaat worden met Nieuwjaar.
Ondertussen weer 2 dagen verder.
Er zaten dus toch enkele fouten in het design, die ik zelf heb ontdekt, en dus ook verbeterd. We hebben op het strand ook al het 1e stuk van de trench terug uitgezet.
Het enige probleem is op dit moment het weer, het is weer zeer slecht.
De golven slaan soms over de gangboorden, en die liggen toch een pak boven de waterlijn.
We hebben nu golven van ongeveer 2,80 meter. Dus als je op zo’n moment van de sleepboot moet overstappen op de woonboot, is dit echt geen lachertje. (En voor vannacht, geven ze zelfs 3,30 meter)
Het is nu ergens tussen de 7 en de 8 beaufort, met wind boven de 30 knopen.
Ik ga proberen 1 van de komende dagen wat foto’s te nemen, met een toestelletje dat toch mee aan boord is geraakt, dan hoop ik toch wat foto’s bij mijn verslag te kunnen zetten. Eigenlijk zou je dit echt eens moeten filmen met een video-camera, want dit valt niet echt te beschrijven.
Een groot deel van de bemanning ligt zee-ziek in bed.
Ik blijf gewoon wat langer doorwerken, want slapen lukt nu toch ook niet echt.
Gisteren van 6.00 tot 21.00, en vandaag zal ook wel zoiets worden.
Morgen toch een uurtje langer proberen te slapen.
Maar ik klaag niet, ik vind het veel leuker om lang en hard te werken, dan een hele dag niets te doen.
En bij dit weer hoor je mij absoluut niet klagen,in tegenstelling tot de hitte.
Nu maar hopen dat de woonboot het uithoudt, want sommige van de ervaren rotten, vinden het eigenlijk niet meer echt veilig meer.
Ik moet nu alles zelf uitzoeken wat betreft het design maken, en crossprofielen, en dergelijke meer, dus daar leer ik weer een hoop mee bij.
En als ik er echt niet uitkom, kan ik gelukkig nog altijd naar Jos bellen.
Gisterenavond was er even paniek toen mijn computer crashte, en ik hem niet meer opgestart kreeg. Gelukkig heeft Jos me via de gsm erdoor kunnen praten.
Uiteindelijk gisteren-avond doorgewerkt tot na 23.00, en ondertussen regelmatig buiten gaan kijken naar de storm.
Ook hier is er weer een speciale, plaatselijke wind, de Shamal.
En toen ik stopte met werken, voor alle zekerheid nog een back-up gemaakt van het project op mijn memory-stick, en ook op cd gebrand.
Daarna mijn lap-top mee naar mijn hut genomen; je weet maar nooit. Als we dan ’s nachts moeten geëvacueerd worden, heb ik toch de belangrijkste zaken bij mij.
Dan weer geen oog dicht gedaan natuurlijk, door het stampen, en rollen van de boot, en daarbij dan nog 2 crew-leden die regelmatig moesten gaan kotsen.
Die zijn dan ook overdag naar de wal gegaan.
En blijkbaar zijn er zelfs enkelen die op het ponton met de kraan gaan slapen.
Dat ligt in de haven, en daar hebben ze veel minder last van alle deining.
Er hadden er blijkbaar sommigen toch wat te veel schrik opgelopen.
Ik moet wel zeggen dat ik me toch ook niet 100% op m’n gemak voelde.
Voor de volgende paar dagen geven ze iets beter weer, wat niet wil zeggen dat het dan goed is, maar toch alvast beter dan vannacht. Maar nog steeds te slecht om te beginnen baggeren.
Als alles goed gaat, ga ik morgen even naar kantoor op de wal.
Kan ik gelijk dit verslag al on-line zetten, jammer genoeg nog zonder foto’s.
Ikke
De dag dat ik het vorige verslagje on-line heb kunnen zetten, is er verder niet zo veel meer gebeurd.
En op Kerst-avond ook verder niks speciaals te melden.
Alleen was het weer ondertussen zo verslechterd dat de woonboot niet meer op zijn ankers kon blijven liggen.
Normaal gezien liggen we met 4 ankers vast, en is dat meer dan stabiel genoeg, maar nu dus niet. Dus heeft 1 van de sleepboten ons op sleeptouw genomen, en zijn we anderhalve dag gewoon wat blijven rondvaren. Dit had wel als gevolg dat onze woonboot nog meer ging stampen en rollen.
Dus van de hele nacht geen oog dicht gedaan, dus nu ging ook al ’s nachts de tijd gigantisch traag voorbij.
De volgende morgen (Kerstdag), kregen we dan eindelijk een nieuw voorstel voor een nieuwe trench. Dus kon ik gelijk aan de slag, om nieuwe kaarten te maken, om te kijken wat de exacte nieuwe positie was. En van daaruit dan een heel nieuw design maken.
Was de 1e keer dat ik dit moest doen, gelukkig had Jos net voor hij vertrok nog even in vogelvlucht uitgelegd hoe ik dat moest maken.
Het heeft waarschijnlijk wat langer geduurd dan het normaal gezien zou duren, maar het is me uiteindelijk toch gelukt. Nu maar hopen dat het ook juist blijkt te zijn.
En met het Kerstdiner heeft de kok bewezen dat hij blijkbaar toch lekker kan koken.
Daarna hebben we met zijn alleen wat karaoke gezongen.
(Wat had je anders gedacht met een hoop Filippijnen aan boord.)
Zo hebben we toch nog een beetje Kerst-stemming gehad.
Want voor de rest voelde het echt alsof we ergens in November zaten, en iedereen je al Zalig Kerstfeest wenst.
Ben eens benieuwd wat het gaat worden met Nieuwjaar.
Ondertussen weer 2 dagen verder.
Er zaten dus toch enkele fouten in het design, die ik zelf heb ontdekt, en dus ook verbeterd. We hebben op het strand ook al het 1e stuk van de trench terug uitgezet.
Het enige probleem is op dit moment het weer, het is weer zeer slecht.
De golven slaan soms over de gangboorden, en die liggen toch een pak boven de waterlijn.
We hebben nu golven van ongeveer 2,80 meter. Dus als je op zo’n moment van de sleepboot moet overstappen op de woonboot, is dit echt geen lachertje. (En voor vannacht, geven ze zelfs 3,30 meter)
Het is nu ergens tussen de 7 en de 8 beaufort, met wind boven de 30 knopen.
Ik ga proberen 1 van de komende dagen wat foto’s te nemen, met een toestelletje dat toch mee aan boord is geraakt, dan hoop ik toch wat foto’s bij mijn verslag te kunnen zetten. Eigenlijk zou je dit echt eens moeten filmen met een video-camera, want dit valt niet echt te beschrijven.
Een groot deel van de bemanning ligt zee-ziek in bed.
Ik blijf gewoon wat langer doorwerken, want slapen lukt nu toch ook niet echt.
Gisteren van 6.00 tot 21.00, en vandaag zal ook wel zoiets worden.
Morgen toch een uurtje langer proberen te slapen.
Maar ik klaag niet, ik vind het veel leuker om lang en hard te werken, dan een hele dag niets te doen.
En bij dit weer hoor je mij absoluut niet klagen,in tegenstelling tot de hitte.
Nu maar hopen dat de woonboot het uithoudt, want sommige van de ervaren rotten, vinden het eigenlijk niet meer echt veilig meer.
Ik moet nu alles zelf uitzoeken wat betreft het design maken, en crossprofielen, en dergelijke meer, dus daar leer ik weer een hoop mee bij.
En als ik er echt niet uitkom, kan ik gelukkig nog altijd naar Jos bellen.
Gisterenavond was er even paniek toen mijn computer crashte, en ik hem niet meer opgestart kreeg. Gelukkig heeft Jos me via de gsm erdoor kunnen praten.
Uiteindelijk gisteren-avond doorgewerkt tot na 23.00, en ondertussen regelmatig buiten gaan kijken naar de storm.
Ook hier is er weer een speciale, plaatselijke wind, de Shamal.
En toen ik stopte met werken, voor alle zekerheid nog een back-up gemaakt van het project op mijn memory-stick, en ook op cd gebrand.
Daarna mijn lap-top mee naar mijn hut genomen; je weet maar nooit. Als we dan ’s nachts moeten geëvacueerd worden, heb ik toch de belangrijkste zaken bij mij.
Dan weer geen oog dicht gedaan natuurlijk, door het stampen, en rollen van de boot, en daarbij dan nog 2 crew-leden die regelmatig moesten gaan kotsen.
Die zijn dan ook overdag naar de wal gegaan.
En blijkbaar zijn er zelfs enkelen die op het ponton met de kraan gaan slapen.
Dat ligt in de haven, en daar hebben ze veel minder last van alle deining.
Er hadden er blijkbaar sommigen toch wat te veel schrik opgelopen.
Ik moet wel zeggen dat ik me toch ook niet 100% op m’n gemak voelde.
Voor de volgende paar dagen geven ze iets beter weer, wat niet wil zeggen dat het dan goed is, maar toch alvast beter dan vannacht. Maar nog steeds te slecht om te beginnen baggeren.
Als alles goed gaat, ga ik morgen even naar kantoor op de wal.
Kan ik gelijk dit verslag al on-line zetten, jammer genoeg nog zonder foto’s.
Ikke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
